s gəlməyincə tərəddütlə içəri doğru addım atdım. Yataqda uzanmışdı.
"Suayım!" - deyə həyəcanla qışqırdı məni görüncə. Şükür, həminki mehriban qız idi.
Bu qarşılamasıdan cəsarətlənərək cəld yataqda yanına yaxınlaşıb qollarım arasına aldım onu. Düzü, şişkin qarnından elə də mümkün olmadı.
"Xoş gəldin" - dedi gülümsəyərək. Onun üçün nə qədər darıxdığımı indi hiss edirdim. Məndən altı yaş böyük olmasına baxmayaraq söhbətimiz çox yaxşı tutur. Böyük bacım kimi idi...
"Çox qorxutdun bizi" - deyincə üzü düşdü.
"Mən də çox qorxdum". Ha ağladı ağlayacaqdı. Lənət oxudum özümə. Niyə dilimi tutmurdum ki!
"Ciddi bir şey olmadığını demişdim sənə" - deyə Əmir yatağın digər ucunda əyləşib əlini əlləri arasına aldı. Heyranlıqla izləyirdim onları. Necə də gözəl mənzərədi...
"Nə bilim" - deyib çiyinlərini çəkdi Xədicə. Hamiləlik onu uşaqlaşdırmışdı sanki. Hərgah son dəfə Kanadaya getməzdən qabaq onu görəndə güclü qadın var idi qarşımda.
"Buralara düşməsəm məni gəlib görəcəyin yox idi". Xədicənin eyham dolu səsinə qarşı gülümsədim.
"İşlərim var idi. Bilirsən"
"Bilirəm" - üzünü Əmirə çevirdi. Bu baxışları bilirdim...!
"Körpəmiz yaman hərəkətlidi" - dedim cəld mövzunu dəyişərək. Yoxsa, sual atəşinə tutulmağım an məsələsi idi.
Artıq gəldiyim yarım saat olmuşdu. Əmir çıxış işini həll etmək üçün aşağı enmiş, biz də Xədicə ilə yalnız qalma fürsəti əldə etmişdik.
"İndi necəsən, Suayım. Daha yaxşısan?" - əlini əlimin üzərinə qoydu.
"Yaxşı olmağa çalışıram. Başqa yolum yoxdu".
"Hər şey yavaş-yavaş öz yoluna girəcək" - gülümsədi - "Gözəlləşmisən". İstəmsizcə mən də güldüm.
"Hər şey xarici görünüşüm qədər gözəl olsa kaş ki" - deyincə qaşlarını çatdı.
"Hər şey ən az gözəlliyin qədər gözəl olacaq" - saçlarıma sığal çəkdi. Nədənsə buna inanmaq elədə asan deyil mənim üçün.
"Bura qayıtma səbəbin. Ağazadələrə qarşı hazırladığın layihə...Bunların hamısı Ayazla əlaqəlidi, elə?". Bu mövzu hər dəfə niyə açılırdı axı?! Onun adını eşitmək istəmirəm dedikcə inadına hər kəs