n vəziyyət də) hörmət əlaməti olaraq. Biz həmişə Rövşən qardaşa qardaş deyirdik oda heç nə demirdi bizə
Xanlar. Rövşən? (Əsəblə ) Deməmişəm onun adını mənim yanımda çəkmiyin, siz söz qanmırsız? Deməmişəm?
O tipoy beyninizə soxun bunu!
RÖVŞƏN YOXDUR ARTIQ MƏN VARAM
Elmar. Hay sən öləsən elə
Xanlar. Nə dedin sən?
Akim. Heç deyirki gedək səni narahat etmiyək
Xanlar. Onsuzda da narahat etmisiz kefimə sogan dogradız redd olun gözümün qarşısından!
Elmar və Akim klubu tərk edərək maşına əyləşirlər.
Elmar əsəblə əlləriylə maşının rolunu döyəcləyir.
Elmar. Alçaq biqeyrət gör bizə haranın cındırın başçı qoyublar
Akim. (Onun dediyinin fərqində deyildi) heyif deyildi Qardaş (Rövşəni nəzərdə tutur)
Elmar. Rövşən ogul idi ee bunun kimi biqeyrətin tayı deyildi
Akim. Off qardaş bizi niyə bu ogracın əlinə verdin ee
Elmar. Tək bizi yox ee bütün işləri. Tək Xanlar küçüyündən biz gileylənmirik hamə gileylənir, o gələndən ancaq pulları özünə xərcləyir yardım pulları kəsilib, artıq heç bir imkansıza kömək olunmur işləri önəmsəmir düşmən lər gündə bizə aid olan abyektlərdən birini dagıdır. Halımız çox acınacaqlı dı.
Akim. Nə vaxta kimi belə olacaq ee
Elmar. Nə vaxt qardaş qayıtsa o vaxt Xanlar küçüyünün dövranı bitəcək
Akim. O zaman heç vaxt
Elmar. Niyəki hardan bilsen?
Akim. Qardaş bu işlərdən bur yolluq çıxdı, ailə qurduqdan sonra and içdiki mən da yoxam bundan sonra necə qayıda bilər ee
Elmar. Olanları bilsə qayıdar
Akim. Necə biləcək?
Elmar. Biz deyəcəyik
Akim. Anlamadım
Elmar. Qarşıda anlayarsan
Elmar Akimə göz vuraraq maşınl işə salır.
/////
Rövşənin evi.
Yusif. Üəə üəə
Rövşən və Nəzrin uşagın səsinı yuxudan oyanır, Nəzrin cəld uşagı qucagına alaraq sakitləşdirməyə çalışır. Ancaq nə qədər çalışırsa uşaq sakitlışmir. Nəzrinin uşagı sakitləşdirə bilmədiyini görən Rövşən uşagı Nəzrin dən alır. Ancaq bunun da bir xeyri olmur uşaq aglamagına davam edir.
Yusif. Üəə üəəə
Rövşən. Nə olub ? Bayaqdan niyə sakitləşmir?
Nəzrin. İnanki