bilmirem
Yusif. Üəə üəəə
Nəzrin. Bəlkədə acdı.
Nəzrin Yusifin ac oldugunu sanaraq ona yemək hazrlayır.
Nəzrin. Aglama şirinim aglama bax ana sənə yemək verir.
Yusif. Üəə üəə
Rövşən. Heç yemir ee
Nəzrin. Off bəs niyə aglıyır.
Heç vact belə aglamamışdı ee
Rövşən. Gülüm (Nəzrinə bəzən belə müraciət edərdi) bəlkə xəstələnib? Agrlsı var
Nəzrin. İki günlükdü inanmıram xəstələnə çünki Anam (Zərnigarı deyir) yaxşı baxrdı soyuq olmasn deyə yaxşı geyindirirdi.
Rövşən. Yaxşı geyinməklə xəstəlikdən qorumaq olmur yeni dogulmuş uşaqdı nə qədər qorusanda xəstələnir.
Nəzrin. Bəlkədə düz deyirsən.
Yusif. Üəəəə üəəəə
Uşagın səsinə Zərnigar yuxudan oyanaraq cəld otaga girir.
Zərnigar. Nə olub niyə aglıyır
Rövşən. Bilmirik
Zərnigar. Nəzrin bala yemək vermisən?
Nəzrin. Verdim yemədi
Zərnigar. Nə verdin
Nəzrin. Hazır uşaq yeməyi
Zərnigar. Ana südü vermədin bəs?
Nəzrin. Yox
Zərnigar. Ana südünü ver görək bəlkə sakitləşər.
Nəzrin. Bəlkə sakitləşmədi? Onda neynim?
Rövşən. Ana bəlkə xəstələnib?
Zərnigar. (uşagı qucagna alıb istiliyin yoxlayr) yox xəstələnməyib. Nəzrin bala mən çıxram sən rahat yedizdir onda sakitləşəcək
Zərnigar otaqdan çıxır. Nəzrin oglun Rövşənin qucagndan alaraq ana südüylə yedirməyə başlayır.
Nəzrin. (Təəccüblə ) aa sakitləş di
Rövşən. (Gülür ) həə sakitləş di.
Yarım saat sonra.
Uşaq Nəzrinin qucagnda yuxuya dalır bunu görən Rövşən Yusifi Nəzrinin qucagndan alaraq beşiyinə qoyur, və ardından hər ikisi çarpayıya uzanaraq yuxuya gedirlər.
////
Bir gün sonra.
Cahan girin evi.
Aydın təlaşla otaga daxil olur.
Aydın. Ataa ataaa
Cahangir. Nə olub? Nə çıgır bagır salmısan.
Aydın. Ata ata Rövşən Rövşən
Cahangir. Nə Rövşən? Nə olub o itin küçüyünə?

Aydın. Rövşənin oglu olub.
Cahangir. (Təəccüblə ) o küçüyün nəsli davam edir
Aydın. Hə ata soyadını davam etdirəcək övladı okdu
Cahangir. Görüm o küçüyü.....
Aydın. Ata uşaq üç günlükdü
Cahangir. Cəhənnəmə olsun
Cahangir əsəblə qarşısında olan