deyə edirsən! Mən sənlə evlənim, sən də üzərindəki yükü at. Elə asan deyil!" - yenə getmək istəyərkən məni divarla arasına sıxışdırdı.

"Sən nə edirsən?! Çəkil!". Biləyimdən tutdu.

"Toxunma mənə!" - əlimi çəkmək istəyincə daha da sıx tutub ürəyinin üstünə basdırdı.

"Əgər elədisə" - biraz daha basdırdı əlini - "Onda buranın belə atma səbəbini de mənə!". İlahi...Ürək döyüntüləri mənimkindən fərqsizdi. Yerindən çıxacaqdı sanki. Bu...bu necə ola bilər axı?!

Gözlərini qapayıb dərin nəfəs aldıqdan sonra yenidən açıb buğlu qara gözlərini gözlərimə dikdi.

"Mən hissləri tanımıram, Qırmızı. De mənə bu nədi? Əgər bu sevgidirsə..." - alnını alnıma dayadı - "Səni