a danışıb onu bizdən uzaqlaşdırmaqdı.
Taksi dəniz kənarında saxlayınca pulu ödəyib aşağı endim. Xatırlayırdım buranı...Bura gələn zaman Sənanla necə də yaxın idik. Nadir dostlarımdan biri olmuşdu. Sanki olanlar illər əvvəl baş vermiş kimi gəlirdi mənə. Ancaq heç bir il belə keçməməyinə baxmayaraq, o zamandan bu yana nələr dəyişmişdi həyatımızda.
Səki boyunca bir neçə metr irəliləyib restorana çatdım. Onun üzünü görmək istəməsəm belə danışıb hər şeyə son qoymağa tələsirdim. Cəld şüşə qapını itələyib içəri daxil oldum. Qapıda asılmış zınqırovdan çıxan səsə qarşı bir neçə insan mənə tərəf çevrilsələr də yenidən öz işlərinə döndülər.
Sənanı tapmağım elə də çətin olmadı. Əvvəl əyləşdiyimiz yerə oturmuşdu. Masaya çatan kimi stulu çəkib əyləşdim. Məni qarşısında görüncə bir an çaşqınlıq yaşasa da özünü ələ alıb yerində dikəldi.
"Xoş gə-"
"De, vaxtım yoxdu!" - səsim sərt çıxmışdı. Ayazdan bəzi şeylər götürmüşdüm xəbərim olmadan.
"Suay, hər şeyi səhv başa düşmüsən. Qulaq as mənə, xahiş edirəm. Danışaq hər şeyi sakitcə". Qarşımda aldığı yazıq siması gülümsətdi məni. Hər iki əlimi masa üzərində birləşdirib önə doğru əyildim biraz.
"Yaxşı, danışaq" - düşünürmüş kimi səs çıxardım - "Nə qədər ikiüzlü olduğundan başlaya bilərik məsələn". Sevinci qursağında qalmış kimi görünürdü. Nədənsə bu vəziyyət gülümsətdi məni.
"Ya da yox, iki üz azdı. Həqiqətən, Sənan, sənin neçə üzün var? Dörd? Beş? Ya...Daha çox?" - istehzalı səs tonum məmnun etmişdi məni. İç çəkib üzünü ovuşdurdu.
"Nə desən haqlısan. Günahkaram, ancaq məndən bu qədər nifrət edəcək qədər pis biri deyiləm". Özünü təmizə çəkməyi dəli edirdi məni! Ağzımı açacağım zaman əlini qaldırdı.
"Xahiş edirəm, qoy mən danışım" - istəməsəm də başımı salladım təsdiqləyəcək tərzdə.
"Səni sevmək mənim əlimdə deyildi. Birdən olmuşdu hər şey. Bilirəm, səhv etdim. Dostluğumuz pozuldu. Ən böyük günahım da o gecə o sözləri deməyim idi. Çox haqlısan, Suay, sənə deməli idim əvvəlcədən. Ancaq qorxdum səni itirərəm deyə" -