tezləşirdi. Bir şey deməli idim. Vaxtı idi...
"O işə düzələndə orada işlədiyini bilmirdim. Sənin ilk dəfə məni qaçırdığın gün qarşılaşmışdım onunla. Məndən uzaq durmasını demişdim, sonra da evə qayıtmışdım. Onda da sən qaçırmışdın məni" - dedim sözləri zorluqla seçərək. Gözlərimə kilitlənən baxışları qəzəb dolu olsa da davam etməyimi istəyirdi. Bilirəm...
"Sonra hər şey qarışdı. Yadına gəlir yəqin ki, mənə bu otaqda dediklərin. Qorxularından, itirdiklərindən danışmışdın. Sən də beləcə mənim əlimi basdırmışdın sol tərəfinə" - səsli buraxdığı nəfəsindən səbirsizləndiyi anlamışdım. Məğzə gəlməli idim.
"Sonra, Nərminlə görüşdüyünü öyrəndim" - qaşlarını çatdı çaşqınlıqla.
"Mənim haqqımda hər şeyi Nərmindən öyrənibmiş. O gecəni belə" - dediyim zaman əlini çəkmək istəsə də daha da basdırdım əksinə. Hiss etməsini istəyirdim. Yenidən sözə atıldım.
"Nərminlə əlaqələri kəsdim. Sonra sən yenə məni qaçırdın xəstə olduğum üçün. Yenə hər şey qarışdı. Sənanı unutdum başa düşürsən? Çünki, mənim üçün heç bir şey ifadə etmirdi o. Sizin şəkilinizi görən vaxt danışdıqlarından sonra bildim ki, əslində aranızdakı problem mən deyiləmmişəm. Ayaz, səndən onun harada olduğunu soruşdum, çünki ondan xəbərinin olub-olmadığını bilmək istəyirdim"
"Məni axmaq yerinə qoydun!"
"Yox!" - deyə etiraz etdim - "Deyəcəkdim, ancaq qorxdum. O vaxt inanmasam belə məni sevdiyini demişdin. Mənə ilk dəfə özün haqda nəsə danışırdın, Ayaz. Sənə desəydim hər şey korlanacaqdı. Məni dinləməyəcəkdin. İndiki kimi dağıdıb tökəcəkdin, qışqıracaqdın. İnan, sonra deyəcəkdim sənə". Baxışları yumuşamasa belə əz azından dinləyirdi məni. Bəlkə də inanmırdı dediklərimə, bilmirəm...
"Sonra" - udqundum - "Sonra qəza oldu. İki ay səni gözləməklə keçdi. İşə belə getmədim ki. Sonra sən ayıldın. Sənin sağalmağın iki həftə çəkdi. Unutdum, Ayaz. Sənanın varlığını unutdum! Mənim üçün ancaq sən var idin"
"Mənə bəhanə çıxarma!" - əlini çəkdi. Bir an çaşqınlıqla eləcə qaldım.
"Mənə inanmırsan". Bildiyim bir şeyi öz