- "Xədicəyə salam de".

Qapını bağlayıb yenidən qonaq otağına qayıtdım. Yanımda hələ də məni sevib sahiblənən birilərinin olması yaşamaq üçün səbəb verirdi mənə. Hər zaman belə olmuşdu. Mən danışmazdım o bir şey soruşmazdı. Sonra vəziyyət elə gətirərdi ki, mən özüm öz istəyimlə ona hər şeyi danışardım. Hərdən bu vəziyyətə çox əsəbiləşirəm. Onun bu qədər səbrli olması məni dəli edir.

Səhər oyanınca ilk işim yeni telefon almaq olmuşdu. Sonra Əmirə zəng edib xəbər vermişdim. Yoxsa bu gecə yenidən evə basqın edərdi və dünənki qədər anlayışlı olmazdı.
Şirkətə daxil olan kimi yenidən Əsmər dilinə qüvvət verib bir-bir sıralamağa başladı yenilikləri. Onu susdurmağın yeganə yolunu bilirdim.

"Acı qəhvə". Qapını arxamca bağlayıb onu dəhlizdə qoydum. Oh...Beynim dinclik tapmışdı axırki. Geniş masa arxasında əyləşib sənədləri bir-bir incələməyə qoyuldum. Bu arada qəhvəm də gəlmişdi.

Gözlərim ağrıyınca noutbook'un qapağını bağlayıb gözlərimi ovuşdurdum. Saatlardı eyni vəziyyətdə oturduğum üçün hər tərəfim ağrıyırdı. Neçə gündü axsatdığım işləri bir gündə həll etmək istədiyimdən bütün günü otaqdan çıxmamışdım. Nahar da etmədiyimdən artıq mədəmin içində zurna balaban çalınırdı.

Sonda, özümdə ayağa qalxacaq gücü tapıb çantamı əlimə aldım və çıxışa doğru irəliləməyə başladım.

Şirkətdən çıxdığımda yolumu kəsən insanla dayanmalı oldum.

"Nə istəyirsən?"

"Çox çəkməyəcək, sadəcə demək istəyirəm ki, Ayaz mənə heçnə deməyib" - bezginliklə gözlərimi süzdüm.

"Ərşad, sənə niyə inanım? Nə də olsa onun dostusan. Təbii ki, onu qoruyacaqsan"

"O gecənin səhəri Ayazın evinə gəlmişdim. Darmadağın vəziyyətdə idi. Danışmırdı heçnə. Soruşurdum cavab vermirdi. Hər tərəfi dağıdıb tökmüşdü"

"Bunları dinləmək istəmirəm" - yanından keçmək istəyincə yenidən qarşıma keçdi.

"Şübhələndim. Çünki, onu o vəziyyətdə heç vaxt görməmişdim. Sonra səni axtarmağa başladı dəli kimi. Adam tutmağına baxmayaraq özüdə hər bucağı axtardı. Dəfələrcə sənin evinə getdi" - nəfəsini