edərcəsinə. Guya başa düşməmişdi!
"Hm...Evlənməyə belə həvəsli olduğunu bilmirdim". Hirslə dodaqlarımı bir-birinə sıxdım. Günah məndə idi. Niyə soruşurdum ki!
"Dəli edirsən məni, Ayaz! Elə söz çıxmadı ağzımdan!" - çiyinlərimi çəkdim - "Həm, evlilik təklifini qəbul etməyim bu dəqiqə evlənəcəyim demək deyil. Ən az bir il evlənmək fikrim yoxdu"
Qaşları havalandı - "Demək, ən az bir il" - dedi eyhamla.
"Yaxşı, bunu yazdım bir qırağa"
* * *
Restorandan çıxdıqdan sonra Ayaz məni evə gətirib özü getmişdi. Şirkətdə işləri var imiş!
Biraz dincəldikdən sonra Xədicə ilə danışmışdım. Doğuşa az qaldığı üçün sancıları artmışdı. Artıq ayağa qalxmaqda belə çətinlik çəkirdi. Başım özümə qarışdığı üçün gedib ona baş çəkə bilmirdim. Belə dost idim mən...
Qapı çalınca ayağa qalxıb çöl qapısına yaxınlaşdım. Oyuqdan gördüyüm qədəri ilə heç kəs yox idi. Uşaqlar yeni oyun tapmışdılar deyəsən özlərinə.
Qapını açınca yerdə dayanan orta boy qutu girdi görüş mərkəzimə. Cəld mənzilə göz gəzdirdim. Kimsə yox idi. Bu da nə demək idi indi?
Aşağı əyilib qutunu qucağıma aldıqdan sonra içəri girib qapını arxamca ayağımla itələdim. Otağıma keçib qutunu yatağımın üzərinə qoydum. Qapağı qaldırdığım an çaşqınlıqla bir müddət eləcə qaldım. Bəyaz paltar idi. Üstündəki vərəqi aldım əlimə
Sənin qədər bəyazını tapa bilmədim, sevgilim
Bir müddət vərəqdəki yazılardan gözlərimi ayırmadım. Yox! Yox! Bu sözlərin sahibi Ayaz ola bilməzdi. Onda niyə gülümsəyirdim?
Çox çəkməmiş telefonun səsi doldu otağa. Cəld
çəkməcənin üzərindəki telefonu aldım əlimə. Ah, tam vaxtında.
"Ayaz?!"
"Sənə çox yaraşacaq. Hazırlaş, gəlirəm". Ağzımı açacağım an cingiltili siqnal səsi ilə baş-başa qaldım. Beynimdə dönən suallarla telefonu həminki yerinə qoyub qutuya yaxınlaşdım.
Tərəddütlə paltarı çıxardım qutunun içindən. Üst hissəsi ağ mirvarilərlə işlənmiş uzun, bəyaz don idi. Uzun qolları ətəyindəki tüllərdən tikilmişdi. Ağzım açıq eləcə qalmışdım. Möhtəşəm idi...Gözalıcı idi...
Aynadakı əksimdən