a məndən icazəsiz axmağa başladı göz yaşlarım. Üzümü əllərim arasına aldım. Allahım...!
Ayaza döndüm buğlanmış gözlərlə. Gülümsəyirdi. Qollarımdan tutub əllərimi aşağı endirdi. Sonra baş barmağı ilə tək-tək yox etdi gözlərimdən axan yaşları. Alnıma öpüş qondurub geriyə çəkildi.
"Məncə vaxtıdı hə, sevgilim"Frankfurt beynəlxalq hava limanında passport yoxlanışı üçün sırada gözləyirdik. Bu artıq bir gün ərzində ikinci təyyarə uçuşumuz olacaqdı. Yanımda son bir ayda mənə cənnəti yaşadan adam var idi. Bir ömür boyu həyatımı birləşdirdiyim adam. Sevdiyim adam...
Yenidən geniş gülümsəməsini mənə bəxş edib iri əlləri arasındakı əlimi dodaqlarına götürdü. Üzümdən yenicə sildiyim gülüş yapışdı yenidən dodaqlarıma. Ona olan sevgimə gücüm çatmayacaq kimi hiss edirdim bəzən. Və bunun da tək çarəsi yenə o idi. Onun gülüşü, onun nəfəsi...
Dəyişmişdi. Son bir ay həm onu dəyişmişdi həm məni. Sanki o buz kimi sərt adam qeybə çəkilmişdi. Başqa Ayaz kəşf etmişdik birlikdə. Əyləncəli Ayaz, sevimli Ayaz. Məsələn, indi əynində hər zamankı qara kostyum əvəzinə sport qara şalvar, yaşıl rəngli qısa qol köynək var idi. Ayağında isə klassik parpar parıldayan ayaqqabı əvəzinə ağ rəngli idman ayaqqabısı...Mən də ona uyğunlaşaraq qırmızı rəng şort, ağ rəng mayka geyinmişdim. Demək olar ki, bütün bir ayı belə gəzmişdik.
Bal ayına çıxmaq çox yaxşı gəlmişdi bizə. Birlikdə ələk-vələk etmişdik bütün Amerikanı. Yalnız ikimiz var idik. O və mən. Nə bir mühafizəçi nə bir iş zəngi...
Sıra bizə gəlincə passportları uzatdıq bu iş üçün ayırılmış xüsusi formalı şəxsə. Bir dəqiqə çəkən yoxlanışdan sonra birlikdə gözləmə salonuna keçdik . Təyyarənin qalxmasına daha bir saat var idi. Dəmir oturacaqlarda oturduq.
"Nəsə istəyirsən?" - deyə soruşdu Ayaz. Etiraz edərcəsinə səs çıxarıb başımı salladım iki yana. Stulda yerini rahatlayıb bir qolu ilə məni sarıb özünə çəkdi. Başımı söykədim iri sinəsinə. Gözlərimi qapadım dincliklə. Olmaq istədiyim yer...
Yenidən həmin günə qayıtdım. Ayazın gözlərimi