- "Ərlə arvad arasında olan normal bir şeydi bu". Və, birdən bədənim havalandı.
"Nə edirsən, Ayaz?!" - qollarımı boynuna doladım. Addımlamağa başladı.
"Adətdəndi". Ah, bu adam hansı ara bu qədər romantik olmuşdu?! Bu gün səhərə qədər öküz bilirdim axı mən onu! Pilləkənlərlə yuxarı qalxdı. Mən öz otağına girəcəyini sanarkən istiqamətini dəyişdi və dəhlizin başındakı otağa doğru addımlamağa başladı. Eləcə boynuna sarılı qalmışdım. Getdikcə birə-beş artan gərginliyim, sanki basdırmaq istədikcə daha da üzə çıxırdı.
Otağın qapısını ayağı ilə astaca itələyib içəri daxil oldu. Bir an qaranlıqda göz-gözü görməsə də divardakı düyməni sıxan kimi otağa zəif qırmızı işıq çökdü. Məni yerə endirdi. Ayaqlarım yerə basınca üzərimdəki paltarı düzəldib, arxama döndüm. Bir an gördüklərimlə eləcə qaldım. Axı, bu otaq belə deyildi...
Otağın başında geniş bəyaz yataq var idi. Kənarda yenə bəyaz rəng güzgülü komod və qırmızı rəngli klassik divan. Divarlar qara-qırmızının ahəngdarlıq etdiyi oboyla döşənmişdi.
"Bəyəndin?". Ayaza döndüm.
"Sən...Bunu hansı ara?" - çaşqınlığım səsimə də əks olunmuşdu.
"Bu evi dəyişmək istəmədim. Xatirələr var. Anamla bacımın xatirələri
...Ona görə otağı dəyişdim. O otaqda olmağımızı istəmədiyini bilirəm" - dedi. Qollarımı boynuna doladım. Hər iki əli ilə belimi qavrayıb daha da məni özünə sıxdı. Barmaqlarımı keçirdim yumşaq saçlarına. Həyatıma qışı gətirən adam, baharı da gətirməsini bilirmiş. Səssiz keçən bir neçə saniyənin ardından qollarımı ayırdım Ayazdan. Gözlərimə dolanan qırmızı işıq altından parlayan gözləri gözlənti dolu idi. Baş barmaqları bel bölgəmdə gəzindikcə içimə ürpərti yayılırdı. Biraz daha mənə yaxınlaşdı. Bir nəfəs qədər yaxınımda idi artıq.
"Səni istəyirəm" - deyə boğuq səslə fısıldadı. Bədənim gərildi. Bunu ona hiss etdirməməyə çalışırdım. Biraz daha yaxınlaşdı və artıq qovuşmuşdu dodaqlarımız. Onun yumşaq, ancaq şəfqət dolu öpüşünə uyğunlaşmağa çalışırdım. Getdikcə dərinləşən öpüş ürəyimi ağzımda atdırırdı.