. Qorxurdum...Beynimdə dönən o gecənin fraqmentləri qanımı dondururdu. Bir-birimizə sarmaşıq kimi dolanarkən o irəli, mən geri getməyə başladım. Və, sonda yatağa çatmışdıq. Geri çəkildi. İkimizdə nəfəs-nəfəsə idik. Bir neçə saniyə gözlərimə baxdı eləcə, sonra əlini atıb paltarın arxadakı ilk düyməsini açdı. Və, birini daha. Nəfəsimi tutdum. Birini daha açdı. Arzu dolu gözlərini bir an olsun məndən ayırmazkən saxlamaq istəmədim onu. Artıq toxunuşunu kürəyimdə hiss edirdim. O gecə canlandı beynimdə. Sıxdım özümü. Alt dodağımın titrədiyimi hiss edirdim. Son düyməni də açdı. Paltarın qollarını azca kənara çəkincə əynimdə asılı qalan don ayağımın dibinə sürüşdü. Artıq sadəcə alt paltarlarımla durmuşdum onun qarşısında. Məni başdan ayağa süzən baxışları sehrlənmiş kimi idi.
"Qüsursuzsan" - səsi heyranlıq dolu idi. Yanan göz bəbəklərimi bərk-bərk yumub açdım. Tutmalı idim özümü. Keçib getmiş lənət gecəni bu gecə ilə bir tuta bilməzdim!
Əyilib qulağımla saçımın birləşdiyi yerə yumşaq öpüş qondurdu. Ürpərdim.
"Mənimsən..." - qulağımdan başlayaraq çənəmə doğru öpüşlər sıraladı.
"Mənim qadınım" - fısıldadı.
Sonra alt dodağımı dişlədi. Bir anlıq sızıltıyla yavaşca inlədim. Dodaqlarım üstündəki dodaqları qıvrıldı yana doğru. Bu dəqiqə ən az onun məni istədiyi qədər istəyirdim onu, ancaq...
Əlini qaldırıb mənə toxunmaq istəyincə bir an özümdən asılı olmadan ürkərək geriyə getdim. Əli havada qaldı. Zibil! Hər şeyi məhv etmişdim!
"A...Ayaz!" - dedim təlaşla - "Bağışla, Ayaz, korladım hər şeyi!". Bir damla yaş süzüldü gözümdən. Allah bəlamı versin mənim! Üzümü qavradı.
"Ştt...Hər şey yaxşıdı" - baş barmağı ilə yox etdi yanağımdan süzülən yaşı. Alnımdan öpdü.
"Ağlamaq yoxdu demişdim" - dedi - "Sənin bir günahın yoxdu. Bunun tək səbəbkarı mənəm. Eybiyox, gözəlim. Səni son nəfəsimə qədər gözləyərəm, mənim gözəl arvadım". Gülümsəyirdi, ancaq bilirdim. Qırmışdım qəlbini!
"Axı, Ayaz" - söz tapa bilmirdim. Davam etməsini istəyəcək gücü də tapmırdım özümdə.
"Bir şey