qoydurmuşdum. Taksidən enib evə doğru addımlayarkən içəri əlində silah məni gözlədiyini bilirdim. Və elədə olmuşdu. Qapını açan kimi sual atəşinə tutmuşdu məni.
"Neçə saatdı haradasan? Nə işin var idi?". Onun gərginliyinin əksinə mən çox rahat idim. Çantamı kənardakı çəkməcəyə qoyub pencəyimi çıxardım.
"Suay, səninləyəm!". Ah, qəzəblənmişdi. Gülümsəyərək ona döndüm.
"Səbr elə, sevgilim" - deyib pilləkənlərlə yuxarı qalxıb otağa girdim. O da arxamca gəldi.
"Bu da nə deməkdi?! Sual verdim sənə! Neçə saatdı nə işin var idi?!". Off!!! Çox səbrsiz adam idi! Sonda, təslim bayrağımı qaldırıb ona döndüm.
"Biraz dözsən olmurda, hə?"
"Olmur! Cavab ver!"
Cibimdəki paketi çıxardım. Qaşlarını çatmış sual dolu gözlərlə mənə baxırdı. Ona uzatdım.
"Aç". Bir söz demədən paketi əlimdən aldı. Mənə şübhə dolu qısa baxış atıb paketi açdı. Üzüyü çıxardı içindən. İri barmaqları arasında tutduğu üzükdən baxışlarını ayırıb mənə döndü. Sual dolu deyil, təəccüb dolu baxırdı indi. Bir də çaşqınlıqdan doğan cüzi gülüş var idi dodaqlarında.
"Bu?" - deyə fısıldadı. Başımı salladım.
"Sənindi" - dedim həyəcanla - "Barmağını boş görüb həvəslənməsinlər. Hər kəs mənim oldunu bilsin". Dişlərini göstərərək gülümsədi. Yanağında yaranan həmin oyuğa baxaraq iç çəkdim. Gülümsərkən yenidən gözlərini barmaqları arasında döndərdiyi üzüyə endirdi. Qaşlarını çatdı. Gözlərini qıyıb üzüyün içində yazılanı oxudu. Yenə mənə döndü. Bu dəfə gözləri parlayırdı.
"Qara-qırmızı?" - dedi əmin olmaq istərcəsinə. Gülümsədim.
"Bizim kimi. Qara-qırmızı" - dedim onun iki gün əvvəlki sözlərini oğurlayaraq. Mənə doğru bir addım daha atdı. Əllərimi əlləri arasına alıb dodaqlarına götürdü. Uzun-uzun öpdükdən sonra gözlərimə baxdı.
"Sən mənim ən dəyərli varlığımsan" - deyə fısıldadı. Səsi o qədər səmimi idi ki. İçimdə bir şeylər ürpərdi. Əlindəki üzüyü mənə uzatdı.
"Gözəl arvadım taxsın üzüyü. Yoxsa başqa qadınlara yem ola bilərəm hər an" - deyincə sərt baxış atdım ona. Cəld əlindəki üzüyü götürüb