qədər qəddar olma. O sənin atandı!" - deyə o da səsini qaldırdı.
Gözlərimi qıydım - "Bunu mənə sən deyirsən?" - dedim istehzayla.
"Nigahımıza Əmiri çağırmışdın ancaq, Arif bəyi çağırmamışdın"
"Oralara girmə!" - səsi sərt idi.
"Niyə?! Sənə olar mənə yox?!". Bir neçə saniyə qığılcımtək yanan gözlərlə mənə baxdı.
Telefonunu götürdü - "Sən sakitləş biraz" - arxasını dönüb otaqdan çıxdı. Eləcə qaldım çırpılaraq qapanan qapıya baxaraq. Çoxmu irəli getmişdim? Yox! Yox! İrəli gedən o idi! Yerə atdığım biletləri ayağımla basdayıb yatağın kənarındakı kresloya keçib əyləşdim.
Saatlar keçmiş, mən isə hələdə otel otağında eyni kresloda əyləşmişdim. Əllərim arasında sıxdığım telefondan bir səs yox idi. Ayazdan, nə bir zəng, nə bir mesaj...Bu günkü Nyu York gəzintimizdə suya düşmüşdü. Ancaq ki, səhər nə həvəslə yataqdan qalxmışdım. Off! Hamısı lənətə gəlmiş biletlərə görə!
Kilit səsinin ardından qapı açılmışdı. Cəld ayağa qalxdım. Ayaz arxasınca qapını bağlayıb mənə doğru addımlamağa başladı. Yorğun görünürdü. Qarşımda dayandı. Bir neçə saniyə səssiz baxışmanın ardından qollarımı doladım boynuna. Saatlarla etmək istədiyim şey bu idi. O da belimi qavradı. Başımı boyun girintisinə yerləşdirdim. Qoxusunu çəkdim içimə. Oh...Darıxmışdım...
"Birdə məni tək qoyub getsən səni özümə zəncirləyəcəm" - deyə fısıldadım. Geri çəkildi. Qaşları eyhamla havalanmışdı.
"Oo...Yoxsa məni təhdid edirsiz?"
Gözlərimi süzdüm - "Bəli, çox sevdiyim həyat yoldaşımdan öyrənmişəm" - dedim eyhamla.
Dodağıma öpüş qondurdu - "Hm...Başqa nə öyrənmisən o çox sevdiyin həyat yoldaşından?" - boynumdan öpdü. Sonra çənəmdən.
"Ayaz" - deyə mırıldandım.
"Eşidirəm" - fısıldadı öpüşlərin arasından. Sonra çılpaq qalan çiynimə öpüş qondurdu. Artıq dayana bilməmişdim. Bədənim ona olan istəyimlə qovrularkən mən də ona qarşılıq verməyə başlamışdım.
"Gözəlim" - Ayazın qulaqlarıma dolan səsi ayıltmışdı məni yuxudan. Mırıldanaraq gözlərimi açınca ilk olaraq Ayazı gördüm. Üzərimə əyilmiş, yarıağız gülüşlə