"İşlərimiz çoxdu" - masaya yaxınlaşıb digər sənədi əlimə aldım. Qəzəbli baxışlarla bir neçə saniyə eləcə mənə baxdıqdan sonra nəfəsini səsli buraxdı.
"Yaxşı" - masa arxasına keçdi. Sənədlərə dikdiyim baxışlarımı qısa anlıq ona çevirdim. O da hansısa sənədi incələyirdi. Kefi qaçmış kimi idi.
"Əvvəlki otağım boşdu, yoxsa..."
"Niyə soruşursan?" - dedi gözlərini bir an olsun sənədlərdən ayırmadan.
"Orada da işləyə bilərəm. Ona görə"
Sonda mənə baxmışdı - "İşlə burada. Gözümün qabağında ol" - yenidən sənədlərə endirdi baxışlarını. Səsi məsafəli idi. Nə, indi belə olacaqdıq? Bir müddət ona baxdım eləcə. Tərs adam! Baxışlarımı üzərində hiss edirdi, ancaq gözlərini bir an olsun qaldırmırdı. Niyə anlamırdı axı mənim də hissələrim var. Bir yerdən sonra mən də özümə hakim olmaya bilərəm. Off, sevgilim! Sonda, təslim olub geriyə çevrildim. Divanda əyləşdim. Sənədi kiçik, şüşə masa üstünə yerləşdirib diqqətimi işə verməyə çalışdım.
Böyük səylərdən sonra axır ki, ortalıqda tökülüb qalan layihələr üçün yeni tikinti şirkəti tapa bilmişdim. Bu qədər çətin olacağını heç düşünməzdim. Hərəsi bir bəhanə gətirirdi. Nə imiş, ilin ortasıdı. Nə imiş, vəziyyət yaxşı deyil, tikilməyə başlayanlar belə yarımçıq qalıb. Bu qədər köklü bir şirkətlə iş görmək istəyən o qədər kasad idi ki. Sən demə mənim işim necə asan imiş. Çəkirdim və təhvil verirdim. Gerisi məni heç maraqlandırmırdı.
Dəhlizdə Səndəri görüncə katibəyə son təlimatları da verib arxasınca getdim.
"Səndər!" - deyə onu səslədim. Dayanıb arxasına döndü.
"Ooo gözəllik, xoş gəlmisən" - məni qolları arasına aldı. Geri çəkilib bir qaşımı havaya qaldırdım.
"Xoş gəlmişdim, ancaq sayəndə heç xoş görmədim" - dedim eyhamla. Ağzını büzüb gicgahını qaşıdı işarə barmağı ilə.
"Şey" - dedi - "Off, gözəllik, mən ancaq pulu necə yaxşı yeməyi bilirəm. Necə qazanmaq qismi ilə, ancaq Ayaz məşğul olub" - səsində nə bir təəssüf var idi, nə bir peşmançılıq.
"Bacara bilmədiyini zəng edib xəbər verə bilərdin"
"Onda da qayıdıb