açdıracaqsan!"
"Qazandığın heçnəyi əlindən almamışam. Bundan sonra belədi" - dedi Ayaz - "Bundan sonra məsuliyyət alacaqsan!" - sözləri tək-tək vurğuladı.
"Buna sən qərar verə bilmərsən! Tək sənin şirkətin deyil bura! Mənim də hissəm var!" - deyə qışqırdı. Ayaz hiddətlə ayağa qalxıb Səndərin qarşısına keçdi. Gözlərim ikisi arasında gedib gəlirdi. İki qızmış buğa qarşı-qaşıya!
"Nə hissəsindən danışırsan?! Batırmağa çalışdığın şirkətin hissələrindən?! Boş beyninə bunu sox! O beş köpüklük qızalara dağıtdığın yüz manat bu şirkətdən gedir! İndidə o şirkət batır! Sənə görə...!" - üzünə doğru qışqırdı Ayaz bütün qüvvəsi ilə. Yaxşı ki, bu otağın qulağı yox idi. Olsa belə çoxdan kar olmuşdu. Səndər, Ayazın sözlərinin təsiri altında gözlərini qırpışdırırdı. Dodaqlarını hirslə bir-birinə sıxıb bir söz demədən qapını arxasınca çırparaq otaqdan çıxdı .
Səndərin arxasınca dişlərinin arasından iyrənc söyüş mırıldadı Ayaz.
"O qapını təpəndə qıracam sənin!" - dedi, sonra hirslə özünü divana atdı. Mən isə gəlib keçən fırtınanın təsiri altında masanın yanında eləcə qalmışdım. Bir dəqiqənin içində nələr olmuşdu belə...Sonda ayaqlarımı hərəkətə gətirib Ayazın yanına keçib əyləşdim. Sinəsi qəzəbdən tez-tez enib qalxırdı.
Ağzımı açmaq istəyirdim ki, o məndən cəld davrandı.
"O oğraşı qoruma mənə!" - dedi hirslə - "Mən onu belə etmişəm, boynuma alıram. Atam onun pulunu kəsəndə mən gizlincə pul verirdim ona. Mən əylənməmişəm, gəncliyimi yaşaya bilməmişəm, qoy o yaşasın deyə. Mənim günahımdı" - yumruğunu dişləri arasına aldı.
"Ancaq mənim qarşıma çıxmayacaqdı!" - dedi təhdidvari tonda.
"Gəncdi, Ayaz, nə etdiyini belə bilmir". Ürkütücü baxışları mənə dönüncə udqunmalı oldum.
"Sən də gəncsən. O səndən vur-tut üç yaş kiçikdi". Sözlərimi ağzıma tıxamışdı. Qəzəbi həddindən ziyadə yüksək idi. Bir neçə saniyə götür qoy etdikdən sonra əlimi qoydum dizləri üstünə.
"O sənin qardaşındı. Özündə bilirsən ki, bir saata unudassan hər şeyi". Cavab vermədi. Qollarımı belinə dolayıb