vurdum.

"Gəl" - deyə içəridən səsləndi. İçəri daxil olunca gülümsəyərək ayağa qalxdı. Həminki ağ xalatında idi.

"Xoş gəlmisən" - qolları arasına aldı məni. Eyni tərzdə qarşılıq verib geriyə çəkildim.

"Xoş gördük".

"Yolun buradan düşərmiş" - dedi eyhamla. Qaşlarımı çatdım.

"Ayıb olsun. Buraya məndən çox gələn var heç?". Qarşılıqlı gülümsədik ağlanacaq vəziyyətimə.

Masanın qarşısındakı stulda əyləşdik. Bu bir həftə ərzində Ayazla birlikdə evlərinə ziyarətə getmişdik onların. Şirin qızı olmuşdu biz bal ayına getməzdən əvvəl.

"Balaca ifritə necədi?"

Başını salladı iki yana - "Demə, demə yuxu qoymayıb bizdə" - deyə üsyan etdi.

"Əcəb edir. Xalası qurban ona!". O kiçik ayaqları ağlıma gəldikcə ürəyim axırdı.

"Sən de, görüm nə danışacaqdın mənlə?". Ah, birdə o var idi. Gərginlikə yerimdə tərpəndim.

"Mən, şey...Axır vaxtlar yaxşı hiss etmirəm. Başım dönür". Qaşlarını çatıb azca mənə doğru əyildi.

"Təxmini nə qədər vaxtdı?". Həkim havasına bürünmüşdü yenə. Hm...Nə qədər vaxt? Düşün, Suay, düşün.

"Bal ayından gəldiyimizdən bu yana. Yox. Orada da olmuşdu bir-iki dəfə"

"Özündə başqa nəsə müşahidə etmisən?". Mm...Başqa nəsə...Hə!

"Yorğun hiss edirəm. Elə bil dünyanın işini görmüşəm. Bütün günü yatmaq istəyirəm" - arsızca gülümsədim - "Yatıramda"

"Ürək bulantı, ögümə olur?". Hm...Olmuşdu heç? Hə! Hə!

"Olur deyəndə ki, bir-iki dəfə olub. O da elə ciddi bir şey deyildi. Niyə ki? Niyə soruşdun?". Gülümsəyirdi.

"Həyəcanlanma, ancaq hamilə ola bilərsən". Nə?!!! Gözlərim fal daşı kimi açıldı. Nəfəsim boğazımda ilişib qaldı o an.

"Nə...Nə dedin?!" - həyəcanla təəccüb qarışıq səslə dilləndim. Əl-ayağımı hara qoyacağımı bilmədim bir an. Ürəyim dəli kimi atmağa başladı.

"Sakit ol. Əlamətlər onu göstərir, ancaq qan analizi etməmiş dəqiq bir şey deyə bilmərik". Nə sakit olmağından danışırdı?! Bu xəbərin mənim üçün nə demək olduğunu bilirdi heç?! Qeyri-ixtiyari əlim qarnıma doğru getdi. Nə yəni burada