Qayıtmışdı mənə?!

Sevdiyimin iç çəkişlərinə dayana bilmədim sonda. Bağrıma basdım onu. Saçından öpdüm ardarda. Şükür, Allahım! Qollarım arsında idi axır ki! Qayıtmışdı mənə!

"Hər şeyim!" - bir daha öpdüm saçlarından. Ohh...Saçlarının gül qoxusu...Nəfəs almağa başlamışdım artıq. Daha nə istəyərdim ki. İki mələyim var idi. İki qırmızı mələk.

Üzünü əllərim arasına alıb susadığım dodaqlarından öpdüm. Bir daha və bir daha. Dinmirdi ona olan susuzluğum.

"Ayaz" - etiraz edərcəsinə səs çıxarsa da dayanmadım. Artıq dayanmaq vaxtı deyildi. Həsrət qaldığım günləri doldurmalı idim.

"Ayaz dayan!" - geri getdi. Qaşları çatılsa da al-al olmuşdu yanaqları. Utancaq qadınım mənim.

"Hələ heçnə düzəlməyib" - dedi xəbərdar edərək. Gülümsədim.

"Bu belə mənə bəsdi, sevgilim" - alnından öpüb başını sinəmə basdırdım. Allahım, yaşadığımı hiss edirdim artıq. Aldığım nəfəs əziyyət vermirdi artıq mənə. Ayaz Ağazadənin həyatı bu qadında imiş. Təkcə bu qadın!

Mavi gözlərlə bizi izləyən qızıma göz vurdum. Şəhzadə geri qayıtdı, mələyim. Bir daha ayrılmaq yoxdu!

* * *

Mayami sahilində qızımla birlikdə şahmat oynayırdıq. Əynində qırmızı, fırfırlı çimərlik paltarı var idi.

"Gözəlim, onu yox" - fili ona uzatdım - "bax, bunu qoya-" - sözüm ağzımda qaldı. Kiçik əlini necə vurdusa bütün daşlar qumun üstünə dağıldı.

Qol altlarından tutub qucağıma aldım mələyimi - "Ay səni yaramaz!" - burnumu qarnına sürtüncə qəhqəhə atmağa başladı o şirin səsi ilə. Övlad sevgisi bir başqa idi. Sənə möhtacdı. Ona möhtacsan.

Qabaqdan suyu süzülərək əynində əl boyda geyimlə bizə doğru gələn arvadıma sataşdı gözüm. O qüsursuz, ağappaq bədənində parıldayan su ağlımı başımdan alırdı. Ay, zibil!
Ağzının suyu axan kişiləri görmürdü bu qadın?! Qatil edəcəkdi məni! Zəhranı quma qoydum. Dəsmalı əlimə alıb hiddətlə ayağa qalxdım.

"Ayaz!" - gerisi deməyə macal vermədən dəsmala bürüdüm onu.

"Bir oğraşın gözü daha sənə dəysə yandıraram buranı!"

Gözləri dəhşətlə