Boğazımdakı ağrı yüngülləşmişdi, ancaq özümü halsız hiss edirdim. Otaqdan çıxıb pilləkənlərin başına gəldim. Ətraf səssiz idi. Kimsə görünmürdü. Elə halsız hiss edirdim ki, aşağıya enmək zülüm kimi gəlirdi. Maraqlıdı, görəsən Ayaz haradadı?

Geriyə çevrildim. Başımı nəyləsə qatmalı idim. Ətrafı incələyərkən soldakı qapı diqqətimi çəkdi. Sarsaq addımlarla həmin otağa doğru irəliləməyə başladım. Bu otaqda olmamışdım heç. Əlimi dəstəyə atıb aşağı çəkincə qapı açıldı. Təəccüblənmədim deyil. Kilitli olacağını düşünmüşdüm. İçəri daxil olub qapını arxamca bağlayınca otaq qaranlığa qərq oldu. Əlimi divarda gəzdirdim. Sonda, tapmışdım. Düyməni sıxınca otaq aydınlandı. Bir anlıq gözüm qamaşsa da çox çəkmədi. İçəri doğru addımlamağa başladım. Buranın qoxusu belə başqaydı. Hər şey qəhvəyi rəngə idi. Qarşımda geniş dəridən olan qəhvəyi divan var idi. Sağa çevrilincə iri kitabxanayla qarşılaşdım. İlahi, burada beş-yüz bəlkə daha da çox kitab olardı. İçəridəki fərqli qoxunun sirri aydın olmuşdu. Kitab rəflərinə yaxınlaşıb bir-bir kitabları incələməyə başladım. Daha çox bəddi və fəlsəfi kitablar üstünlük təşkil edirdi. Demək, Ayaz daha çox bu tərz kitablara üstünlük verir. Onun haqqında öyrənəcəyim daha nələr var görəsən? Göz gəzdirdikcə digərlərindən fərqli kitab diqqətimi çəkdi. Cəld rəfdən çıxarıb əlimə aldım. Dedektiv əsər idi. Oxumuşdum bunu.

"Suay!" - arxadan eşitdiyim səslə diksinincə kitab əlimdən yerə düşdü. Əlimi şiddətlə çırpınan ürəyimin üstünə qoyub arxama döndüm.

"Qorxdum, Ayaz!". Yerə düşən kitabı götürmək üçün əyildim. Şəkil var idi yerdə. Deyəsən, kitabın içindən düşmüşdü. Şəkili əlimə qalıb üzünü çevirincə nəfəsim boğazımda ilişib qaldı sanki. Bu...! Dikəlib əlimdəki şəkili Ayaza doğru çevirdim.

"A..Ayaz""A..Ayaz"

Bir şey deməsini gözləyərkən mənə doğru addımlayıb şəkili əlimdən alaraq ovucunun içində sıxdı.

"Başqalarının əşyalarına icazəsiz əl vurmamağı öyrətməyiblər sənə?!" - qəzəb dolu səsiylə duruxsunub qaldım. Bu da nə idi