olmasa yaxşıdı. Qaşları eyhamla havalandı.

"Vayy, demək, indidə kilitləmək sırası səndədi?"

Bu sözlərinə əhəmiyyət vermədən yanından keçib divanda əyləşdim. Fikrimi yayındırmağa imkan verməyəcəkdim!

"Səni gözləyirəm" - ayaq ayaq üstə atdıb geriyə söykəndim. Arxaya çevrilib qarşıma keçdi.

"Nə öyrənmək istəyirsən, Qırmızı?". Səsi bezginlik doluydu. Sanki 'əl çək məndən' deyirdi.

"Cavabını bildiyin sualları vermək yeni hobbindi?". Qaşları eyhamla havalandı.

"Görürəm bu gün cəsarətdən bolsan"

Qaşlarımı çatıb işarə barmağımı ona doğru uzatdım - "Nə etməyə çalışdığını görürəm. Hər şeyi öyrənməmiş çıxmayacıq bu otaqdan!". Gülümsəyərək yanımda əyləşdi.

"Mənim üçün bir problem yoxdu"

"Ayaz...!"

Başını geriyə atdı - "Off, Qırmızı, off!".
Təslim bayrağını qaldırmışdı. Axır ki!

"Dediyim kimi dost idik. Yəni, əslində ailələrimizin yaxın əlaqələri var idi. Onların memarlıq şirkəti ilə ortaq işlər görürdük. Yəni, atalarımız. Bizdə elə yaxınlaşmışdıq. Universitet zad...İkimiz də memarlığı oxuyurduq. Getdikcə daha da yaxınlaşdıq. Sonra bir gün..." - fasilə verincə nəfəs almağı xatırladım. Hələ də başı divanın başlığına söykənmiş, tavanı izləyirdi.

"Sonra bir gün zəng gəldi. Sənangilin şirkəti iflas etmişdi. Əli dayı - Sənanın atası...infarkt keçirmişdi". Eşitdiklərimlə əlim ağzımda qaldı. Gerisini gözləyirdim...Ayazla bu vəziyyətə gəlmələrinin səbəbini.

"Yaxşı ki, Sənan yanındaydı deyə bilməyəcəm, çünki yaxşı olmadı. Hər nəysə" - yerində dikəldi - "Sənan mənə zəng etdi ki, Xatirə xalanı götür xəstəxanaya gəl"

"Xatirə xala?"

"Sənanın anası" - başımı sallayıb davam etməsini gözlədim.

"Mən də əlim ayağım bir-birinə dolaşmış vəziyyətdə idim. Belə bir şeyi gözləmirdim. Nəysə...Xatirə xalanı da evdən götürüb xəstəxanaya yola düşdüm. Sonra...". Üst dodağını dişləri arasına aldı. Çətinlik çəkdiyi səs tonundan hiss olunurdu. Xatırlamaq istəmədiklərini xatırladırdım, deyəsən. Əlləri ilə üzünü ovuşdurub yenidən davam