r dəfə içəri girmişdi, onda da huşunu itirmiş, sistem qoşulmuşdu. Səndər desən bir dəri, bir sümük qalmışdı. Bəzən Səndər Ayazı izləyən zaman mən də bir kənarda onu izləyirdim. Ayazın qara gözlərinə olan susuzluğumu onda dindirməyə çalışırdım. Necə də bənzəyirdi ona. Hönkürtü vuraraq qollarımda ağlayan həmin adam yox idi sanki. Təmamilə duyğuları çəkilmiş, ruh kimi biri gəlmişdi onun yerinə. Ayaz qurutmuşdu hər birimizi. Həm mənəvi, həm fiziki...Mələyi belə burada görəndə heç bir şey hiss etməmişdim. İçimdə alovlanan qəzəb yox idi. O qara saçlarını əlimə dolamaq gəlməmişdi içimdən məsələn. Bu müddət ərzində kimləri görməmişdim ki. Sanki mən ev sahibi onlar qonaq idilər. Biri gəlirdi, biri gedirdi...Sonda isə baş-başa qalırdıq buz baxışlarına həsrət qaldığım adamla.
* * *
Yenə standart bir gün. Geridə qalan altmış-iki gündən bir fərqi olamayan altmış-üçüncü gün...Yenə o səssiz, dərin yuxuda, yenə mən dərin səssizlikdə. Aramızda səssizliyin qulaqbatırıcı melodiyaları rəqs edərkən onu görməyə, ona toxunmağa, onu hiss etməyə tələsirdim. Bəlkə bu gün məni hiss edərdi. Bəlkə kiçik bir mırıldanma qaçardı dodaqlarından mənə qalın səsini xatırladan...Bəlkə...Bəlkə...
"Yenə buradasan". Başımı salladım cavab olaraq. Səsindəki məmnuniyyətsizliyi hiss etmişdim.
"Ona olan qəzəbin dinməyəcək" - dedim beynimdəki düşüncələri bilməsi üçün. İkimiz də şəffaf şüşədən onu izləyirdik. Artıq bilirdi. O gecəni, ümumiyyətlə hər şeyi bilirdi. Nərmindən öyrənmişdi. Bu vecimə belə deyildi. Artıq kimisə günahlandırmağa, kiməsə qəzəblənməyə gücüm qalmamışdı ki.
"Səlim bəy zəng etmişdi. Yenə açmamısan zənglərini"
"Onunla danışacaq bir şeyim yoxdu"
"Onu yox saya bilmərsən". İstehzayla gülümsədim.
"O heç olmadı ki"
"Ona haqsızlıq etmə. Əgər səni sevməsəydi durub buraya gəlməzdi". Boş-boş cümlələr.
"Əgər məni sevsəydi onu görmək istəmədiyimi deyən kimi çıxıb getməzdi"
"O sənin atandı"
"Əmir" - ona tərəf çevrildim - "Mənim atam sənsən". Bir anlıq çaşqınlıqla gözlərini