r anlayışla mənə gülümsəyib Ayazın qoluna girdi. Onlar yavaşca addımlamağa başladıqda mən də arxalarınca irəliləməyə başladım. Qolumu qanadımı qırırdı bu etdikləri ilə! Məni özündən uzaqlaşdırınca nə olurdu sanki?! Görürdüm axı o da xoşbəxt deyildi!
Birlikdə iri dönən qapıdan içəri daxil olub liftlə dördüncü mərtəbəyə qalxdıq. Fizioterapiyanın keçirildiyi otağa çatdığımızda Səndərlə mən həmişəki kimi qapının arxasında qalmışdıq. Ayaz heç birimizi içəridə istəmirdi. Bu adam ona uzatdığımız bütün əlləri kəsirdi.
"Belə etmə. Bunlar hamısı keçəcək" - dedi Səndər üzündəki cüzi gülüşlə. Gözlərimi qıydım.
"Başa düşmədim, mən nə edirəm? Mən susub səbr etməkdən başqa nə edirəm?! Nəsə edən biri varsa o da içəridəki keçi kimi tərs qardaşındı!" - gülümsəyib yanağımı sıxdı.
"Əsəbləşəndə ayrı gözəl olursan"
Qollarımı qoynumda birləşdirdim. "Çox sağol. Çox rahatladım" - dedim istehzayla. Özü bir cürə dəli, qardaşı başqa cürə!
"Əmirə dəyib gəlirəm" - deyə Səndərə səsləndim. Anlayışla başını sallayıb kənardakı stulda əyləşdi.
Pilləkənlə bir mərtəbə aşağı düşüb üçüncü döngədən sağa döndüm. Sonda, onkologiya şöbəsinə gəlib çıxmışdım. Üstündə 'medikol- onkoloq Əmir Əli Babazadə' yazılan qapıya üç dəfə vurub cavab gözləmədən qapını açdım.
Anındaca iki cüt göz mənə tərəf çevrildi. Ah, pasiyenti var idi. Düşüncəsizlik etmişdim.
"Üzr istəyirəm" - Əmirə baxdım - "Çöldə gözləyirəm" - deyib otaqdan çıxacağım an Əmir ayağa qalxdı.
"Gəl, işimiz bitdi" - əlindəki kağızı qadına uzatdı - "Bu həkimlə əlaqə saxlayın. Mən zəng edib xəbər verəcəm. Bir həftəyə də cavablarınız çıxdıqdan sonra nə edəcəyimizə dəqiq qərar verərik" - dedi böyük səbrlə. Xanım təşəkkür edib otaqdan çıxınca Əmirlə görüşüb stulda əyləşdim. O da masa arxasındakı yerinə keçdi.
"Xanımın nə narahatçılığı var?"
"Döş xərçəngin əlamətləri var. Analizlərin cavabından sonra dəqiq biləcəyik". İçimə qəribə sıxıntı oturdu. Əgər elədisə çətin bir yol gözləyirdi bu xanımı.
"Hər şey yolundadı?"
"Ayazı