İlk dəfə idi hisslərimə bu qədər təslim olurdum. Yalvarış dolu baxışları təəccüblə qaynayırdı indi. Səsli şəkildə udqunub baş barmağını alt dodağıma sürtməyə başladı.
"Səni yenə incidə bilərəm"
Çiyinlərimi çəkdim - "Bundan daha artıq incidə bilmərsən" - dedim. Köks ötürüb alnını alnıma dayadı.
"Yarımçıq biriyəm mən" - deyə fısıldadı. Nəyi nəzərdə tutduğunu bilirdim.
Bədənimi ələ alan qəzəblə geriyə çəkildim. Afallayaraq sual dolu baxışlarını üzümə dikdi.
"Vecimə deyil! Səni sevdiyimi anlamağın üçün nə etməliyəm?!" - deyə hirslə dilləndim. Dərin nəfəs alıb çənəmi qavradı əliylə.
"Evlən mənimlə". Fısıltılı səs tonu qulaqlarımda guruldadı. Bu qaranlıq otaqda ikinci təklif?! Çaşqınlıqla gözlərinə baxdım. Ağzımı açacağım zaman baş barmağını dodaqlarıma basdırdı.
"Ştt...Bilirəm, romantik bir təklif deyil. Bəlkə də təklifin ən bərbadıdı. Nə edim...Mənim başım çıxmır elə çiçəkdən, böcəkdən. Sadəcə, bir şey istəyirəm. O da yanımda olmağın. Səni istəyirəm, Qırmızı".
İlahi, nəfəsim kəsilirdi sanki. Bu qədər içdən...Bu qədər səmimi...Hər an huşumu itirə bilərdim. Bu adamı sevirdim mən. Həqiqətən sevirdim!
Ağzımı açacağım zaman yenə baş barmağını basdırdı dodaqlarıma.
"Ancaq bir söz. Ya hə, ya yox". Udqunmalı oldum. Həyatımın qərarını verirdim...Elə ümidlə baxırdı ki gözlərimə...O da nəfəsini tutmuşdu sanki.
"Hə" - ağzımdan qaçan söz ikimiz arasında asılı qalmışdı. Bir an gözlərini qırpışdırdı eləcə sonra - "Nə...Nə dedin?" - deyə soruşdu heyrətlə.
Başımı salladım - "Hə, Ayaz! Evlənərəm səninlə!" - deyə təkrarladım yenidən. Üstündəki çaşqınlığı atıb gülümsəməyə başladı.
"E...Evlənəcəksən?!" - kəkələyərək bir daha soruşdu. İlahi, balaca oğlan uşağı idi sanki qarşımdakı adam. Üzündə gic gülümsəmə var idi.
"Hə, evlənəcəm!" - bir daha qışqıraraq təkrarladım. Birdən məni özünə çəkib dodaqlarıma yapışdı. Heç tərəddütsüz qarşılıq verməyə başladım öpüşünə. Bu dəfə fərqli öpürdü. Sanki əlindən qaçıb getməyimdən qorxurdu. Həsrət dolu öpürdü. Çarəsizlik dolu