u öpürdü.
Yanağında hiss etdim nəmliklə geri çəkildim. İlahi, ağlayırdı...! Mənim güclü adamım ağlayırdı!
Əlimlə üzünü qavradım - "A...Ayaz"
Alnını alnıma dayayıb - "Heçnə demə" - deyə fısıldadı. Nəfəsini hiss edirdim. Onun üçün o qədər darıxmışdım ki.
"Bir daha yanımdan getməyəssən" - deyincə cəld başımı salladım.
"Getməyəcəm" - deyə fısıldadım. Əlimi çılpaq sinəsinə qoyunca anıncada yay kimi gərildi bədəni. Gülümsədim.
"Nədi, məndə buraxdığın hissi sevdin, deyəsən" - dedi fısıldayaraq zarafatyana.
"Özüdə necə..." - deyib çılpaq sinəsində əlimi sürüşdürərək ürəyinin üstündə dayandım. O gecəki kimi atırdı. Hiddətlə....Yerindən çıxacaqmış kimi...
"Əlini üstümdən çəksən yaxşı olacaq" - tənginəfəs şəkildə dilləndi. Daha da basdırdım inadına.
"Qırmızı, əlini çək. Yoxsa bu gecə burada bitməyəcək". Dinləmədim onu. O biri əlimi də basdırdım. Geri çəkilməyəcəkdim. Sərhədlərini sınayacaqdım onun. Bir daha mənə o gecəki kimi toxunub toxunmayacağını bilmək istəyirdim. Tənəffüsü kəsik-kəsik idi artıq. Birdən hər iki biləyimi tutub geri çəkdi.
"O gecə birdə olmayacaq!" - sözləri tək-tək vurğulasa da mənim diqqətim başqa yerdə idi. Biləyimi sıxan sol qolunda...Tərpətmişdi...! İlahi, tərpədə bilmişdi...!
"Ayaz...Ayaz qolun!" - həyəcanla dillənib çənəmlə sol qolunu işarə etdim. Gözlərini məndən ayırıb qoluna baxdı sonra yenə mənə döndü. Hər şey var idi o baxışlarda...Sevinc, təəccüb, əzab...
Biləyimi yavaşca buraxıb yanağımdan süzülən yaşı yox etdi sol əli ilə. Sonra yaxınlaşdı və burnunu burnuma sürtdü.
"Keçdi, artıq. Bundan sonra ağlamaq yoxdu"
Sevdiyin bir kitabda sevmədiyin hadisələrlə dolu olan bir səhifəni oxuduğunu düşün. Kitaba olan sevgini azaltmasa belə içindən gəlmir həmin səhifələri oxumaq. Bunun üçün tək çarəni səhifələri tez-tez qabağa çevirməkdə görürsən. Sonda, sevdiyin bir yerdə dayanırsan və həmin yerdən oxumağa davam edirsən. Lakin bir müddətdən sonra buraxıb üstündən keçdiyin səhifələrin izləri batır gözünə. Nə qədər məmnun olmasan