belə həmin səhifənin kölgəsi ilə qarşılaşırsan. Ancaq ediləcək bir şey yoxdu. Bu sənin sevdiyin kitabdı və bu hadisə burada baş verib. Həyat da belə idi mənim üçün. Ən əsasıda Ayazdan sonrakı həyatım. Mən də sevgim xatirinə sevmədiyim məqamların üzərindən keçmiş, istədiyim yerdən yenidən davam etməyə başlamışdım. Ancaq irəli doğru atdığım addımlarımda keçmişin xoşagəlməz anları dürtüdü hərdən məni. Mən buradayam, unutma deyirdi. Keçmişi keçmişdə qoyurduq, ancaq keçmiş keçmişdə qalmırdı ki. Gəlirdi və ən uyğunsuz zamanda yapışırdı boğazımızdan. Öldürmürdü, lakin nəfəssiz buraxırdı. Ancaq yenə də davam edirdik. İstəsək də, istəməsək də.Məndən xoşbəxti yox idi bu həyatda...İlk dəfə dərdsiz hiss edirdim özümü. İlk dəfə qayğısızca gülümsəmək gəlirdi içimdən. Həqiqətən, alınmışdımı artıq? Yaşamağı öyrənmişdim bu qədər zamandan sonra?
Qarşımda gözlərini içi gülən adam mənim idi indi? Dəqiqələr əvvəl çarəsizliklə bir-birinə baxan iki insan yox idi sanki. Sonda, təslimmi olmuşduq bir-birimizə...Hisslərimizə..?
"Ayaz..." - deyə fısıldadım. İki əli ilə üzümü qavramış eləcə gözlərimə baxırdı gülümsəyərək.
"De" - deyə fısıldaayınca hər iki əlimlə biləklərindən tutdum. Dodaqlarım birləşməməyə inad edirdi.
"Gülümsəməmi saxlaya bilmirəm". Üzümə düşən saçımı qulağımın ardına verib burnunu burnuma sürtdü.
"Sən də gül onda, sevgilim". Sanki mədəmlə ürəyim yerini dəyişdi. Yox! Yox! Bu an gerçək ola bilməzdi.
"Bu yuxudu, hə? Yenə mənə oyun oynayırsan". Əllərini üzümdən çəkmədən azca geriyə getdi.
Bir gözünü qıydı - "Əslində, pis fikir deyil" - dedi. Hirslə qoluna vurdum.
"Öküz!"
Çənəmdən tutub üzünü üzümə yaxınlaşdırdı - "Əlin yaman öyrəşdi məni vurmağa" - bir qaşını eyhamla havaya qaldırdı.
Gözlərimi süzdüm - "Arada bir lazımdı"
Alt dodağını dişləri arasına aldı - "Hm...Demək lazımdı" - ayağa qalxdı. Mən nə oldu deyə anlamağa çalışarkən birdən bədənim havalandı.
Refleks olaraq ağzımdan qaçan çığırtı ilə qolumu boynuna doladım.
"Ayaz...! Nə edirsən yenə?! Burax