i donduracaq kimi idi.
"Fərqinizi bilmək istəyirsən?" - bu dəfə səsi ürkütücü olsa da daha sakit idi. Başımı salladım. Çənəmi buraxıb bir az geriyə getdi. Otağın qaranlığında parlayan ürkütücü baxışlarını bir an olsun məndən ayırmırdı.
"Çünki, onların əlindən tutmaq üçün, onları öpmək üçün bu qədər savaşmamışdım mən. Onlar üçün bu qədər əzab çəkməmişdim. Çünki, ilk dəfə bir qadını yatağıma saldıqdan sonra özümü alçaq hiss etmişdim. Çünki, heç bir qadın mənə sənin hiss etdirdiyin qədər aciz hiss etdirməmişdi. Çünki, heç bir qadının yanında gücsüz düşməmişdim mən. Çünki, onlar heç biri mənə itirmək qorxusunu yaşatmamışdı! Onların heç birinə etdiklərimin açıqlamasını verməmişdim! Çünki" - durdu - "Çünki, səndən başqa heç bir qadını sevməmişəm mən!". Bütün sözləri tək-tək dövr etməyə başladı beynimdə. Hələdə gözlərini qırpmadan üzümə baxırdı. Bir söz tapmırdım deməyə. Həqiqətən, bu qədər fərqi necə görməmişdim? Bu adam tək bir sözü ilə məni yerə də çırpa bilirdi, göylərə də qaldıra.
Mən eşitdiklərimi həzm etməyə çalışarkən çənəmdən tutub üzünü üzümə yaxınlaşdırdı.
"Kifayətdi?". Dodaqları qıvrılınca mən də gülümsədim özümdən asılı olmadan. Cəld başımı salladım.
"İndi yata bilərik, mavi gözlərinə qurban olduğum?". Yox! Yox! Öldüm mən! Ürəyim axıb əlimə töküldü, mədəm çoxdan özünü asıb intihar etmişdi, beynim isə qapının yanında dayanıb mənə əl sallayırdı.
Mən donub hərəkət etməzkən Ayaz məni özünə çəkib yenidən uzandı.
Saçlarımdan öpdü uzun-uzun - "İndi yat bunların heç birini düşünmə"...
* * *
Gözlərimi açdığımda görəcəyim ilk insanın Ayaz olacağını düşünməmişdim heç. Dodaqlarını hər zamankı kimi qabağa uzatmış, qara saçları isə dağılmışdı. Bir əli boynumun altında digəri isə onun sinəsinin üstündə olan əlimin üzərində idi. Pəncərədən otağa sızan narın günəş şüası altında parlayırdı qara kirpikləri. Bu vəziyyətinə gülümsədim. Elə dərdsiz görünürdü ki. Yatarkən sanki kiçik oğlan uşağı idi təxmini otuz yaşındakı adam. Mənim adamım...
İçimdə təsvir edə