m simasına bürünürdü mənim təmiz qəlbli adamım. Hm...Deyəsən, onun ətrafında qurduğu qalanı yarıb içindəki saraya girməyi bacarmışdım.
"Elə baxma" - dedi Ayaz sərt səslə. Qaşlarımı çatdım.
"Niyə?"
"Çünki, səni öpmək istəyirəm" - deyincə cəld gözaltı arxadakı mühafizəçilərə baxdım. Ən yaxşısı Ayazın sözünə əməl etmək idi.
Keçən çox qısa zamandan sonra qəza keçirdiyimizə bənzəyən başqa bir avtomobil qarşımızda dayandı. Mühafizəçi olduğunu zənn etdiyim adam bizə yaxınlaşıb açarı Ayaza uzatdı.
"Heç bir problem yoxdu" - dedi. Ayaz başını sallayınca kiçik darvazadan həyətə daxil oldu.
"Gedək" - Ayaz məni çəkişdirincə içimə həminki qorxu düşdü yenidən. Həm, bu dəfə Ayaz idarə edəcəkdi avtomobili.
"Ayaz, sən sürməsən olmaz?" - səsim istəməsəm də qorxu dolu çıxmışdı. İki əli ilə üzümü qavrayıb anlayışla gülümsədi.
"Qorxma, maşın indi yoxlanıb gəldi. Birdə elə diqqətsiz olmayacam" - qolunu mənə sardı və birlikdə maşına yaxınlaşdıq. Arxa qapını açınca qaşlarımı çatdım.
"Qabaqda oturacam" - dedim quru səslə. Etiraz etmədi və ön qapını açdı. Açıq qapıdan içəri girib yerimi rahatladıqdan sonra kəməri taxdım. İçimdəki qorxunu dəf etməyə çalışırdım. Olmayacaqdı birdə elə bir hadisə!
Ayaz da yanımda yerini alınca hərəkətə gəldik. Sakit olmağa çalışarkən dırnaqlarımı ovcuma batırırdım. Dərin nəfəs çəkdim içimə.
Ayaz əlimi tutdu - "Rahatlamasan maşının dalınca qaçmalı olassan"
Gözlərimi süzdüm - "Çox rahatladım, Ayaz" - istahzayla dillənincə gülümsədi.
"Nə gülürsən? Rahatlama yolun belə təhdidlədi!" - dedim qəzəblə. Bu adam hərdən məni o qədər özümdən çıxarır ki!
"Məncə işə yarayır" - çənəsi ilə əlimi işarə etdi - "Bax, artıq sıxmırsan"
Ağzı açıq qaldım eləcə. Bu adam hansı planetdən gəlmişdi? Yox! Yox! Buralı olmadığına əminəm. Bir insan nə qədər fərqli ola bilərsə bu adam ən az o qədər fərqli idi. Doğurdan, daha nə qədər çox sevdirəcəkdi özünü mənə?!
* * *
Əvvəlcə mənim evimə dəymişdik. Üzərimdəki qırışmış paltarları dəyişib xəstəxanaya gəlmişdik.