kiçik, şirin qız incə səsi ilə.
"Qırmızı, gəl" - deyə Ayaz qollarını ona uzadınca uşaq həmin saniyə atılı Ayazın boğazına.
Mən isə təmamilə olanlara yad qalaraq çaşqınlıqla onları izləyirdim. Bir dəqiqə, Ayaz ona Qırmızı dedi?!Heç cürə düşdüyüm vəziyyətə məna verə bilmirdim. İndi bütün bunlar nə demək idi? Ayazın qolları arasında ətrafa gülüş saçan şirin qız qəribə hisslər oyatmışdı məndə. Bu uşaq kim idi?
"Bax, sənə gətirəcəyimi söz verdiyim böyük Qırmızı" - dedi Ayaz kiçik qıza məni göstərərək. Gətirəcəyini söz verdiyi...? Burada nə baş verirdi?
Üzündə geniş gülümsəmə yarandı balacanın - "Sən o san!" - Ayazın boynuna doladı qollarını - "Gətirdin, Ayaz!" - dedi böyük sevinclə. Mən isə eləcə qalmış, söhbətin nədən getdiyini anlamağa çalışırdım. Əslində mövzu mən idim, ancaq tək anlamayanda mən idim.
Şirin qız geri çəkildi. Kiçik əli ilə saçıma toxundu - "Sənin də saçın qırmızıdı" - dedi iri-iri açılmış gözlərlə ilahi bir gücdən danışırmış kimi. Gülümsədim.
"Səninki kimi" - deyib saçlarımda gəzinən kiçik əlini dodaqlarıma götürdüm. Üzündə geniş gülümsəmə yarandı.
"Adın nədi?" - deyə soruşunca bir anlıq baxışları Ayaza döndü.
"Aysu. Ancaq bilirsən, Ayaz mənə də Qırmızı deyir" - dedi qürurla. İçimdə qəribə hiss yarandı. Qısqanclıqmı? Ayaza qısa baxış atdım.
"Bilirəm" - səsim qəribə olsa da sərt çıxmışdı. Elə mənə də bu maraqlı idi. Bütün bu insanlar kim idi? Niyə bura gəlmişdik? Nə baş verirdi?
"Ayaz, xoş gəlmisən" - qulaqlarıma dolan incə qadın səsi özümə gətirdi məni. Cəld gözlərimi qapıda dayanan qadına çevirdim. Ayazdan bir neçə yaş böyük olardı. Diqqətlə üz cizgilərini incələdikdə gözəl biri idi, ancaq baxımsız görünürdü. Topladığı gur, qara saçının bir hissəsi üzünə tökülmüşdü. Və ən əsası isə onun da üzündə geniş gülümsəmə var idi. Eynilə Ayazın və kiçik, şirin qızınkı kimi. Bir anlıq özümü bu üçlük arasında artıq biri kimi hiss etmişdim.
"Salam" - dedi qadın sual dolu nəzərlərini mənə sabitləyərkən. Cavab olaraq dodaqlarımı qıvırıb