b başımı salladım. Bir an öncə düşdüyüm bu anlaşılmaz vəziyyətdən çıxmağı ümid edərək Ayaza çevirdim baxışlarımı. Nə demək istədiyimi anlamış olacaq ki, boşda qalan əli ilə əlimdən tutdu.
"Nişanlım, Suay" - dedi qadına. Ayazın ağzından çıxan sözəmi təəccüblənim, yoxsa qadının üzündə yaranan geniş gülümsəməyəmi bilmədim. Sadəcə ikisi arasında gedib gəlirdi baxışlarım.
"Sonda, tanış ola bildik. Xoş gəlmisən, Suay" - deyə qadın istiqanlıqla məni qolları arasına alıb iki yanağıma da öpüş qondurdu. Qəribə şəkildə mən də üzərimdəki çaşqınlığı atıb gülümsəməyə başladım.
"Xoş gördük"
"Gəlin, keçin içəri. Üşümüsüz yəqin" - kənara çəkilib yol açdı bizə. Ayaza baxdım tərəddütlə. Anlayışla gözlərini yumub açınca içəri daxil oldum. Birlikdə ayaqqabılarımızı çıxarıb qadının uzatdığı ev ayaqqabılarını keçirdik ayağımıza. Üzərimizdəki gödəkçələri çıxarıb yandakı asılqandan asdıq.
Sonra xanımın arxasınca nazik, uzun dəhlizdən keçib başqa otağa daxil olduq. Bura biraz daha isti idi. Dördkünc, kiçik otağın bir küncünə yeni olduğu bəlli olan divan və yanına bir kreslo qoyulmuşdu. Qarşısında isə kiçik masa var idi. Dəmir çıxış qapısı kimi bu əşyalar da evə yad qalmışdı.
"Buyurun, əyləşin" - dedi xanım rahat divanı işarə edərək. Üzündə hələ də eyni səmimi gülüş var idi. Ayazla birlikdə göstərdiyi divanda əyləşdik. Kiçik, qırmızı qız hələ də Ayazın qucağından enməmişdi. Ayaza nəsə danışır, Ayaz isə maraqla onu dinləyirdi.
"Soyuqdan gəlmisiz. Sizə isti çay gətirim" - deyə xanım dillənib iti addımlarla otaqdan çıxdı.
İçəri qaranlıq idi. Otaqdakı yeganə pəncərədən içəriyə süzülən narın işığın qarşısını
tünd qəhvəyi rəngli pərdə tutmuşdu. Həm də biraz havasız idi. Ancaq divarlarda rütubət görmürdüm. Ətrafı incələrkən yemək masası gözümə dəymədi. Otaq kiçik olduğundan yəqin ki yerləşməyib. Bəlkə də mətbəxdə var idi. Orada yeyirdilər, ya da döşəmədə. Bilmirdim. Kənd yerində heç zaman olmamışdım ki.
Yenə həmin xanım əlində sini ilə içəri daxil oldu. Çayları tək-tək masaya