yerləşdirib, gilas mürəbbəsini də yanına qoydu.
"Sevil, nə əziyyət çəkdin" - dedi Ayaz. Qadın yandakı stulu çəkib qarşımızda əyləşdi.
"Siz Allah bağışlayın, Məlik hələ dənizdədi. Mən də bu soyuqda çıxa bilmirəm deyə evdə olanımız budu" - dedi xanım məyusluqla.
"Bir şeyə ehtiyacınız olanda mənə xəbər verin demişdim" - Ayazın sərt səsinə qarşı qadın yerində narahatlıqla tərpəndi.
"Nə qədər olar, Ayaz. Bəs deyil bizə etdiklərin?" - qadının səsi daha da qısıldı. Üzündə pərt olmuş ifadə var idi.
"Bunu danışmışdıq" - Ayaz hələ də öz sərtliyini qoruyurdu. Mən isə havada asılı qalmış sözlərin çaşqınlığı altında hər şeyi anlamağa ümid edərək sadəcə dinləyirdim.
"Ayaz əsəbləşdi". Aradakı gərgin havanı Aysunun incə səsi pozdu. Bir an hər kəsin üzünə gülümsəmə yayıldı. Sadəcə iki sözlə necə də dağıtmışdı aradakı gərginliyi.
"Qızım, sən keç otağına böyüklərin danışacaqları var" - xanım böyük səbrlə qızına səsləndi. Ana olmaq belə bir şeymiydi? Aysu dodaqlarını qabağa verdi etiraz edərcəsinə.
"Sən get, mən də gəlirəm. Yaxşı?" - bu dəfə Ayaz dilləndi onu yola gətirmək üçün. Aysu gülümsəyərək başını sallayıb Ayazın qucağından endi və qaçaraq otaqdan çıxdı. Bu vəziyyətə gülümsədim. Uşaqlarla necə rəftar edəcəyini bilirdi buz torbası dediyim adam. Heç şübhəsiz çox gözəl ata olardı övladına. Övladımıza...
Əlimə toxunan əllə ürkdüm bir anlıq.
"Mənəm" - dedi Ayaz fısıldayaraq. Məni biraz daha özünə çəkdi. Ah, sonda özümü rahat hiss edəcəyim yerdə idim.
"Ayazın sözünə qulaq asır həmişə" - dedi xanım gülümsəyərək.
"Allah saxlasın. Gözəl baladı" - deyincə qadının üzünə kədərin kölgəsi düşdü. Köks ötürüncə çaşqınlıqla Ayaza baxdım. Ayazın da ondan bir fərqi yox idi. Nəsə yanlış bir şey demişdim?
"Bağışlayın, nəsə yanlış bir şey dedim?" - tərəddütlə dilləndim.
"Yox, yox!" - etiraz edərcəsinə əlini salladı sonra iç çəkdi.
"Aysu xəstədi. Ürək xəstəsi". Eşitdiklərimlə bir anlıq titrəmə keçdi bədənimdən. Qırtlağımda nə isə ilişib qalmış kimi udqundum zorluqla.