"Nərminlə aranızda olanları bilirəm. Suay, hər şeyi səhv başa düşmüsən. Onu sənə qarşı doldurmamışam. İstifadə etmi-"
"Sus!" - deyə sözünü kəsib bir addım atdım ona doğru.
"Sənan, Nərmindən uzaq gəzəssən eşitdin məni?! Ona bir də yaxın getməyəssən! Ondan mənə qarşı istifadə etməyəssən!" - işarə barmağımı salladım ona doğru - "Onu oyuncağın etməyə icazə verməyəcəm! Başa düşdün?!". Dişlərimi bir-birinə sıxdım bərk-bərk. Səbrimin son damlaları idi artıq.
"Suay, elə bir şey yoxdu!" - mənə doğru bir addım atınca əlimi qaldırdım aramızda sipər edərək.
"Bir daha nə mənə, nə də Nərminə yaxın gəlmə! Bu qədər!". Soz sözümü də deyib onu gözlərini döyərək oradaca buraxdım və iti addımlarla otaqdan çıxdım. Lənətə gələsən! Yaxamdan düşməyəcəkdi bu adam?! Ayaz onun burada olduğunu bilsə...İlahi, olacaqları təsəvvür etmək belə istəmirəm!
Şirkətdən çıxıb təmiz havanı çəkdim ciyərlərimə. Şükür, maşın hələ də saxladığım yerdə idi. Və içində də sevdiyim adam. Həqiqətən, Ayaz sözünün üstündə dururdu. Ən çox sevdiyim xüsusiyyəti...
İti addımlarla avtomobilə yaxınlaşdım və qapını açıb sükan arxasında öz yerimi aldım. Həzin musiqi hakim idi salona.
"Hm...Demək, həzin musiqi sevirsən" - dedim eyhamla. Avtomobili işə saldım və yola düşdük.
"Gecikdin" - dedi quru səslə.
"İmza atıb gəldim". Küçəni burulub mərkəzi yola girdim.
"Hər şey yolundadı?". Ayazın tərəddüd dolu sualına qarşı qısa baxış atdım ona.
"Hə, niyə ki?"
"Rəngin ağarıb" - deyincə çiyinlərimi çəkdim.
"Soyuqdandı, yəqin" - dedim vecsizliklə.
Önə doğru əyilib çənəmdən tutdu və azca özünə doğru çevirdi.
"Nəsə olub" - dedi şübhə ilə. Necə anlayırdı axı?! Off! Ya mən gizlədə bilmirdim, ya da o hər şeyi anındaca anlayırdı.
"Bir şey olmayıb" - deyə yalan atdım. Yalandan nifrət edirdəm deyə ortalıqda gəzinərkən, yalançı olub getmişdim.
"Ya sən öz xoşunla deyərsən, ya da mən o şirkətə qayıdıb öyrənərəm. İnan mənə buna səbəb olanın başına dağıdaram oranı" - gözlərimi yoldan ayırıb dəhşətlə ona dikdim. Ciddi