Ve...Sol terefimdeki uyuşma. Bedenimin havalandığını hiss etdim. Sonra da çırpılma. İnildeye bilmedim bele. Qabırğalarım batdı bedenime tek-tek. Elimi qarnıma basdırdım. Gözlerim önünde Ayazın siması. Qulaqlarımda qalın sesi...Ve sonra...Getdikce derinleşen qaranlıq...Körpemle birlikde...

~ Bu qadın ne edirdi bele?! Telefonu üzüme bağlamağının cezasını ona ağır verecekdim! Yumruğumu keçirdim divara bütün qezebimle! Ağır cezaymış! Sanki onun teline qıya bilirmişem kimi! Hirsle qalstuku açıb kenara tulladım. Ah, Qırmızı sen mene sebrimi sınamaq üçün gönderilmisen?!

Telefon zeng çalınca celd ekrana baxdım. Bir sen eksik idin!

"Nedi?!". Onsuzda qezebimi birinden çıxmalı idim!

"Oğlum, Suay!" - dedi heyecanla. Sesi qorxutmuşdu meni.

"Ne, ne olub Suaya?! Cavab ver!" - elim ayağım tutmaz oldu bir anlıq.

"Her şeyi öyrendi" - deyince olduğum yere kilitlendim.

"Ne dedin sen?!" - eşitdiklerim doğru ola bilmezdi. Doğru olmamalıydı!

"Oğlum özünde deyiliydi. Qaçaraq çıxdı evden. Tez gel!". Nece özünde deyiliydi?! Ne danışırdı bu adam?! Eger öyrendise...!

Anındaca özümü çöle atdım - "Onu nece tek buraxarsan?! Dalınca get! Eşidirsen meni?! Eger ona bir şey olsa...!" - maşının tekerine keçirdim tepiyimi - "Onu tut!" - bütün qezebimle qışqırıb maşına eyleşdim. Var süretle yolda irelileyerken beynimde ele sehneler canlanırdı ki! Nece öyrendi?! Ya ona bir şey olsa! Zibil! Nefesim daralınca pencereni açdım. Ne haldadı kim bilir! Qorxu bütün bedenime hakimlik edirdi. Mehv olacaqdıq!

"Ahhh!!!" - bütün gücümle bağıraraq sükana vurdum ardarda. En yüksek süretde idim. Ona tez çatmalıyam. Zehrimara qalasan! Dinlemeyecekdi meni!

Evin qarşısına çatınca insan yığını yolumu kesdi. Maşını saxlamalı oldum. Ne baş vermişdi?! Celd aşağı enib qaçaraq oraya çatdım. Tanış sesler var idi. Yoox! Yoox! Olmayacaqdı ele bir şey!

İnsan topasını yarmağa başladım. Sonda gördüyüm insan...Heyatım durdu....Yerde cansız yatırdı. Qan qırmızısına bulanmışdı ağappaq

<< 1 ... 167 168 [169] 170 171 ... 181 >>