Qardaşoglu
Anar. Buyur eşidirəm. Nə olub gecənin bu vaxtı zəng etmisən?
Cahangir. Səninlə vacib işim var
Anar. Nə iş?
Cahangir. Telefon söhbəti deyil
Anar. Yaxşı bir iki günə bəlkə Bərdə rayonuna gəldim o zaman gğrüşüb danşarıq
Cahangir. Yaxşı
Zəng sonlanır.
Anar qadını vecinə almadan əynini geyinib evi tərk edir. Qadın ardından baxaraq qalır.
/ / /
Saat 9 iradələri olardı, Nəzrin çoxdan yuxudan oyanmış hətta otaqdan çıxaraq aşagı enib Ramiləyə kömək etməyə başlamışdır. Rövşənsə bundan xəbərsiz şəkildə yatırdı.
Rövşən yatan zaman üzündə nəsə qəribəlik hiss edir. Kimsə onunüzünə onun üzünə sıgal çəkir di.
Rövşən. Nəzrin eləmə duran deyiləm!
Əslində Nəzrin deyildi Yusif idi. Anasının yanına gəlmək üçün otaga girmişdi və anasını otaqda görməyən zaman atasının yatdıgını görür və özünü çarpayıya ataraq atasının yanında uzanır. Atasını izləyir sonraysa şirin əlləriylə atasının üzünə sıgal çəkməyə başlayır. Rövşən bunun Yusifin etdiyini anlamır təbiki
Rövşən. Nəzrin dedim axı eləmə
Rövşən gözlərini yavaşca baxmaga başlayır və o an təəccüblənir. Oglu. Hər kəsdən günahsız məsum körpəsi.
Yusif bütün diqqətini atasına yönəltmişdi. Rövşən Yusifi görən zaman çox sevinir.
Rövşən. Axx səni balaca dəcəl bayaqdqn səniydin məni yucumdan edən
Yusif heç nə anlamasada heç nə eşitməsədə sadəcə gülür.
Rövşən oglunu qucagına alaraq öpməyə başlayır.
Rövşən. Sən məni yuxumdan etdin məndə səni çoxlu dişliyəcəm
Yusif sadəcə gülürdü. O anlar çox qəribə və xoşbəxt anlar idi
Rövşən. ( Ürəyində ) bircə mənə ata desəydin bircə sən məni eşitsəydin bax o an dünya mənim olardı. Amma buna da şükür səni verənə qurban olum canım mənim
Yusif öz aləmindəydi.
Rövşən qucagına alaraq çarpayıdan qalxır.
Rövşən. Düşək aşagı yeməymizi yeyək həmdə görək ana hardadı
Yusif atasını anlayır mış kimi başını yelləyir.
Rövşən ogluyla aşagı enir. Zərnigar Yusifi Rövşənin qucagında görəndə çox sevinir.
Zərnigar. Balamın atası gəlib
Rövşən sadəcə ogluna baxaraq gülür dü,
Zərnigar. Nəzrin