l olur.
Zərnigar cəld Rövşənin qarşısına çıxır.
Zərnigar. ( Əsəblə ) hardaydın?
Rövşən. Işim vardı
Zərnigar. Nə işdiki o elə gecənin bu vaxtı evdə olmamagna səbəbdi?
Rövşən. İşim vardı o qədər
Zərnigar. Sözümün qarşısına söz qoyma!
(Yumşaq tərzdə) bala qurban olum özünə yazıgın gəlmir o qıza yazıgın gəlsin.
Rövşən. Mən nə edirəmki?
Zərnigar. Beş ildirki həbsdəsən beş ildiki o qız təkdi. İndidə bu gün çıxmısan xarabadan amma qızın yanında olmaq yerinə bilinmir hardasan. Bala ALLAH a xatir insaf et O qıza qarşı.
Rövşən. Ana narahat olma mən ailəmə qarşı insafsız hərəkət etmərəm
Zərnigar. Təki elə olsun. Hər nəysə çıx otagına biraz dincəl yorgunsan həmdə qızda narahatdır sənə görə
Rövşən.Yaxşı
Rövşən anasının yanından uzaqlaşaraq pilləkənlərə dogru addımlayır, pilləkənləri asta asta qalxır. Yavaş addımlarla kolidorun sonuna gələrək otagın qapısını açıb içəri daxil olur.
Nəzrin əynindəki gecəlikdə pəncərənin qarşısında dayanıb həyətə baxrdı.
Nəzrin. (Arxasına çevrilmədən) nə yaxşı evin yolu yadına düşdü
Rövşən vecsiz şəkildə pencəyini soyunaraq kənara atır daha sonra qolundakı saatını çıxardaraq aynabəndin qarşısına qoyur. Nəzrinsə hələdə pəncərənin qarşısında dayanmışdı.
Rövşən. ( biraz əsəbi tonda) Yusif hardadı?
Nəzrin. Evin yolunu unutdugun kimi saatıda unutmusan deyesen.
Saatdan xəbərin var? Saat 3-ə qalıb ee bu vaxt Yusif harda ola bilər səncə?
Rövşən. Saatdan xəbərim var sadəcə Yusif hardadı onu soruşram?
Nəzrin. Ananın otagındadı. Anan dedibu gecə mənimlə yatsın
Rövşən. Lap yaxşı,
Rövşən səssiz dayanıb çarpayının kənarında oturaraq hər iki əliylə başını tutur. Bir müddət fikirlərə dalır.
Sükut.
Rövşən fikirlərdən ayrılaraq cəld ayaga qalxır. Pəncərəyə dogru yavaş addımlarla yaxınlaşır. Nəzrin hələdə səssiz dayanıb pəncərədən baxırdı. Rövşən arxadan Nəzrini qucaqlayır. Nəzrin Rövşənin hərəkətinə qorxsada büruzə vermir.
Nəzrin. Nə yaxşı yadına düşdüm?
Rövşən. Həmişə yadımdasanda.
Bilirəmki incimsən məndən söz incikliyi aradan