b etdiyi hərəkətdən peşman oldu. Hələ buna hazır olmadığımı anlayıb məni qucaqladı.
-Mən çox irəli getdim?
-Yox...Mən...Sadəcə.. Məndə hər şey ilk dəfədi bilirsən...
Gözlərində yenə qayğıkeş ifadə ilə üzümü sığalladı.
-Sən artıq çıxa bilərsən...
Bayaqdan utandığımdan yerə dikdiyim baxışlarımı qaldırdım...
-Gedim?
-Hə.... Yoxsa burda qalıb mənim çimməyimə tamaşa etmək istəyirsən?
-Dəlisən? - deyib onu itələdim. Hamamı tərk edib dərindən bir nəfəs aldım. Ürəyimin döyüntüsünün ən azı 95ə qalxdığını , boynumdan arxada canfəşanlıqla atan damarları hiss edə bilirdim. Əlimi boynuma onun dodaqlarının dəydiyi yerə apardım. Üzüm özümdən asılı olmadan qızarırdı. Amma bunun necə xoş olduğunu yada saldım və abırsızca beynimdə həmin anlara qayıtdım. Əvvəllər belə şeyləri eşidəndə və ya görəndə öz ehtiraslarını saxlaya bilməyən quş beyin qızlar deyə fikirləşdiklərimdən birinə çevrilmişdim. Yalnız indi əslində bunu ağılsızlıq yox, sevgi və ehtiras olduğunu anlayırdım. Hər nə qədər bizim cəmiyyətdə düzgün qarşılanmasa da Həsən indicə mənimlə əlaqədə olmaq istəsəydi mən yəqinki ona yox deməyəcəkdim. Məncə hər bir qız sevdiyi kişi tərəfindəm istənməyin necə gözəl bir duyğu olduğunu anlamalı və bu hissi yaşamalı idi. Öz aləmimdə fəlsəfə dünyasına baş vurub, qadın-kişi münasibətləri haqqında fikirlər meydana gətirərkən Həsən artıq yuyunub bağçada mənim yanımda əyləşmişdi. Başıma yun papaq taxıb:
-Belə havada , saçların da yaş... soyuqlayarsan.
Stulumu onunkuna yaxınlaşdırıb başımı çiyninə qoydum.
-Sən bacınla burda böyümüsən?
Həsəndən heç bir cavab gəlməyincə başımı qaldırıb üzünə baxdım. Onun gözləri gecənin qaranlığında ay işığının təsiri ilə parıldayırdı.
-Sən bacım haqda hardan?
-Müdürə xanım danışdı.
Mən qaranlıqda onun simasının necə dəyişdiyini hiss edə bilirdim. O xırıltı səs ilə :
-Başqa vaxt danışaram.
-Mən sənin haqqında hər şeyi bilmək istəyirəm.
-Niyə?
-Bunun niyəsi var? Sevgilim haqqında hər şeyi bilmək istəyirəm. Sənin üçün özəl olmaq