istəyirəm.
-Bunu səndən gizlətmirəm. Sadəcə bu mövzunu acmaq qəlb imi yaralayır.
Onun gözlərində gördüyüm əzab hissi... hə həmin xatirələr deyəsən həqiqətın ürək açan deyil. Daha üstünə getmədim. Biraz sakitçilik çökəndən sonra Həsən danışmağa başladı.
- Aynur...
-Hə........Nədi?
Onun ağzından bir kəlmə də çıxmadı.
-Mənə nə deyəcəkdin?
-Biz, ailə olsaq necə olar?
Başımı qaldırıb, təəccüb daha doğrusu şok keçirmiş biri kimi gözümü döyərək ona baxıram.
-Nədi içmisən?
-Mən səninlə ailə olmaq istəyirəm.
-Biz ki hələ təzə tanışıq. Bir birimizi daha yaxından tanımalıyıq. Evlilik belə asandlıqla veriləcək qərar deyil.
-Təzə tanış olsaq da... Sən ilksən.. bir evin içində övladlarımızı təsəvvür elədiyim ilk qadınsan. Sənə hər baxanda 'ilahi bu qadın mənim olsa, hər səhər oyananda onun üzünü görsəm,övladlarımın anası olsa necə gözəl olardı' deyə düşünürəm.
Ondan aralanaraq üzünə baxıram.Onun boynuna atılıb 'mən də istəyirəm ' deyə çığırmaq istəyirdim amma hələ tamamlanmamış işlərim vardı və Həsəni təhlükəyə atmaq istəmirdim.
-Bir aydan sonra mənimlə bu haqda danışarsan
-Bir ay? Niyə?
-Elə belə....
Mənim gözlərim artıq bağlanır şirin yuxuya baş vururdum. Həsənin məni qucaqladığını və yayaq otağıma apardığını yuxulu da olsam hiss edirəm.
Şkafın içərsində oturmuş Səməd bəyin Həsənə necə işgəncə verdiyono görürəm. Dayanmadan üzünə, qarnına yumruqlar endirirlər. Başını suya salıb bir müddət saxlayıb yenidən çıxarırdılar. O isə şkafın içində oturmuş mənə baxın gülümsəyirdi. Ətrafı duman bürüyür və mən özümü sıx yaşıl meşəlikdə tapıram. Ayaqyalın meşədə qaçıram və Həsənin adını bağırıram. Və sonra bataqlığa düşürəm. Tənginəfəs və tər içində yuxudan ayılıram. Yenə dəhşətli bir kabus... Kabus görmək üzrə dünya rekordu qırmışam yəqin. Əlimi telefona atıram və ekranın saatın gece 3ü göstərdiyini gördüm. İlahi başımı atıb yatmalıyam amma gözümü yuman kimi Həsənin qanlı sifəti xəhalıma gəlir.
Telefonda Həsənin nömrəsini yığdım və o yuxulu halda cavab