n şübhə etməsinlər.
-Demişəm axı atamın işi barədə heç nə bilmirəm, bilsəm belə sizə kömək etməyə səbəbim yoxdur.
-Cavan insanlar ölürlər.
-Heç vecimə də deyil. Yeri gəlmişkən bu qədər pul qazanmaq mümkün olduğu halda insan həyatının önəmi nədir?
Biz bir müddət bu şəkildə söhbət edib ayrıldıq. Öz mənəviyyatıma xas olmayan sözləri yalandam belə olsa dediyim üçün özümü zibil kimi hiss edirdim.Hələ sonda 'o qədər pul qazanacağımı bilsəm mən də o işə baş qoşardım' deməyim ayrı bir təranə idi. Hər nəysə əsas oduki qardaşımın və Səmədin şübhələrindən qurtuldum. Ən azından belə fikirləşirdim. Polislə isə bir müddət görüşməmək qərarına gəldik. Növbətçi otağının qarşısında Həsən görəndə sandım ki məni gözləyir amma o arxasını çönüb təlaşlı addımlarla pilləkanlarla aşağı düşdüyünü gördüm. Zənnimcə o məni görməmişdi. Telefonu əlimə alıb ona zəng elədim.
-Alo. Həsən sən xəstəxanad idin?
-Hə... mən açarları sənə göstərmək istəmişdim villanı aldım...
-Bunu eşitdiyimə sevindim.
Ortalığa sakitçilik çökdü. Telefonda onunla aramda cox az hallarda belə səssizlik olurdu.
-Bəs niyə açarları göstərmədən getdin?
-Restoranda vacib işim çıxdı. Gedesi oldum.
-Yaxşı, hələlik.
-Görüşərik.
Həsənin səsində təyin edə bilmədiyim nə isə var idi... ifadə edə bilməyəcəyim bir şey...
İndi Səməd kişi mənə inanmışkən hərəkətə keçməliyəm. Ona tamamilə başqa maddə düzəldəcəyimi söyləyəcəm. Bunun özü vaxt aparacaqdı mən isə bu vaxt ərzində atamın qələmini tapmağa çalışaram.
İki gün sonraya Səmədlə görüş təyin elədim, bu dəfə ofisinə gedəcəkdim, nə dərəcə təhlükəsiz olacaqdı bilmirdim ama evdən daha az ürkütücü gəlirdi.
__________________________
13 mərtəbəli hər tərəfi şüşədən olan binanın giriş qapısında bütün üst başım yoxlandıqdan sonra içəri buraxıldım. 8ci mərtəbəyə kimi məni iki cavan oğlan müşayiət etdi. Belə cavan oğlanların niyə kirli işlərdə çalışdığını bilmirəm. Ehtiyac deməyin, bir insan fəhlə də işləyə bilər amma bu işlərə baş qoşması az zamanda çox pul qazanmaq istəyidi bir