a deyiləm.
-Mənə bax onlar hətta sənin atanı da tanıyırlar. Gəl dedimsə gələcəksən!
-Atam onları tanıyıb?
-Əlbəttə. Siz ailəlikcə bizim yığmaya töhfə vermiş insanlarsız- iyrənc gülüşünü hətta 30metrdən də duymaq olardı.
-Yaxşı- dəstəyi asıram. Bir qədər pəncərədən çöldəki qaranlıq həyata baxıram. Külək əsir, insanın içini titrədəcək dərəcədə möhkəm. Geriyə çönəndə Həsəni görüb dil atılıram.
-Sən burda nə edirsən?-Dilom dolaşaraq.
-Sən kiminlə danışırdın?
Onun gözləri qaranlıqda parlayırdı. Simasının qorxunc bir ifadə aldığını deyə bilərdim.
-Mən....sadəcə bir tədbirdə iştirak üçün çağırıblar.
-Tədbir?Sən axı məşhur sima deyilsən həkimsən!
-Həkimlər məşhurları müalicə etdikdə özləri də məşhur olurlar.-gülümsəyərək söylədim.-Get yerinə bura soyuqdu.- Onun əlindən tutub otağa aparmaq istədikdə məni saxlayıb:
-Gedəcəksən?
-Hə ? Hara?
-Tədbirə.
-Hələ düşünürəm....
Üzüme uzadı baxmağa davam etdiyini görəndə dilləndim:
-Bəsdi, Həsən, üzünün necə qorxulu olduğunu təsəvvür eləmirsən!Özünə gəl.
-Hə? Bağışla , səni qorxutmaq istəmədim.
___________________________________
Həftəsonu səhər radələrində Həsən zəng edib görüşmək istədiyini söylədi.Mən isə tədbirə gedəcəyimi söylərək sabah görüşməyi təklif etdim. O da çox israr etmədi.
Əynimə qara uzun, bir qədər kürək dekoltesi olan bədənimə kip yapışan paltar geyinib, uzun dalğalı saçlarımı açdım. Ayağıma gümüşü steletto , tünd qırmızı dodaq boyası və incə layner çəkib özümü hazır etdim. Bugün insanların həyatlarını, xoşbəxtliklərini alan bütün insanlarla görüşə biləcəkdim. Eyni zamanda atamın qələmini axtarmaq şansım olacaqdı.
Tədbir sözün həqiqi mənasında saray kimi bir yerdə baş tuturdu. Dəhşətli dərəcə hündür tavan və ondm asılmış iri çılçıraq bütün ətrafı işıqlandırmağa bəs edirdi. İçəri dəbdəli geyinmiş əsas hissəsi yaşlılar olan insanlar ibarət idi. Cavanların əksəriyyəti də bu yaşlı nəslin varisləri və övladları idi. Mənim qardaşlarım və özüm kimi. Bütün gözlərin üzərimdə olduğu hissi bir yana