aya da baxdım. İçimdəki hər şeyi , bütün duyguları səhmana salmaq istədim. Beynim edə biləcəyim bir şey olmadığını söyləsə də qəlbim mənim günahkar olduğumu çığırırdı. Əllərimi plaşın cibinə salıb yumruqlarımı sıxdım. Nəfəsimi bir müddət saxlayıb sonra iç çəkərək ağlama başladım. Balaca uşaq kimi arada fasilələr verməklə iç çəkirdim , 'Mən onu xilas edə bilərdim' deyib ağlayırdım. Əvvəl yanımda səssiz səmirsiz oturan Həsən indi dözməyib yanıma gəlmiş məni qucaqlamışdı.
-Hər şey yaxşı olacaq...Sən edə biləcəyini etdin.
-Hər şeyin yaxşı olacağını söyləmə...-çığıraraq- Onu xilas etmək üçün heç nə eləmədim.
Həsən hadisənin nə olduğunu bilmədən mənə təsəlli verməyə çalışırdı amma onun hər sözü məni qıcıqlandırırdı. O mənim əlimdən gələn hər şeyi etdiyimi deyirdi. Amma mən sadəcə onunla dəniz qırağında sevgi macərası yaşamaqla məşğul idim. Heç bir günah hissi duymadan indi həyatıma davam etməyimi necə istəyə bilərdi... O məni qucaqlayaraq xəstəxanaya qədər yola saldı. Ona yaxşı olduğumu , artıq getməli olduğunu söylədim. O narazı sifətlə xəstəxanın yamında saxladığı maşınına əyləşdi. Onu yol salandan sonra Azərə zəng vurdum. Xəbərlərdə danışılan adamın həmin adam olduğunu söylədim. O da qaçaraq xəstəxanaya , yanıma gəlmişdi.
-Mənim üçün bir yaxşılıq et, onun yası harada olacaq öyrənə bilərsən?
-Aynur, buna gərək yoxdu. Sənə pis təsir edəcək...
-Məən... heç nə etmədən sakitcə dayandım... izlədim... və sonra onu unutdum...
-Sənin edə biləcəyin heç nə yox idi.
-Mənı deyə bilərsən bəs indi mən nağarım? Edə biləcəyim heç nəyin olmamağı...Əl qolumun bağlı olmağı.... bu dəhşətlidir sadəcə olaraq.- gözlərimdəki yaşları dayandıra bilmirəm.Əllərimlə silirəm ki dayansınlar ama həmişəki kim mənim sözlərimi dinləmirlər.
-Mən şahidlik edə bilmərəm? Ona necə işgəncə edildiyini öz gözlərimlə görmüşəm.
-Onun ailəsi, sənin ailən təhlükəyə düşər.
-Bəs nə? Heç nə etməsən sadəcə dayanım.
-Sən nə etməli olduğunu bilirsən. Gəl bu işi tez həll edək. Səməd bəyi iş üstü tutaq və