ə bu qədər... o da cəzasını çəksin.
-Bir insan öldürməyin cəzası mı var? Bir insanın həyatını alan biri yaşamamalıdır.
Azər Aynuru qucaqlayaraq :
-Bağışla , günah məndədi, səni bu dünyanın içinə salmamalıydım.
Azər hadisəni bildiyinə görə idi zənnimcə onun məni rahatlaşdırmağı daha çox məni təsəlli etmişdi. O mənə tam günahsız olduğumu söyləsə də o insanlarla bir dəfəlik həll etməyi , artıq digərlərini incitməmələri üçün onların hamısının axırına çıxacağını söyləyirdi.
Gecə saat 3-4 radələrində Azər mənə yasın baş tutacağı yeri mesajla yazıb göndərdi. Haqqım olmayan yerə gedib, öz işlədiyim gunahımla üzləşmək istəyirdim. Bunun sayəsində özümdə Səməd bəylə savaşmaq üçün cəsarət qazanmaq istəyirdim... Həmin yerə tək getmək istəmədiyim üçün Həsənə zəng vurdum. Yanımda olmasına ehtiyaxım vardı. O da tez bir şəkildə yanıma gəlmişdi. Məni gördüyü an qucaqlayıb nece olduğumu soruşdu... Onu qucaqlayıb sözün həqiqi mənasında bərbad olduğumu söylədim....
Yas yeri bir qədər şəhırdəb kənarda idi. Biz köhnə xruşov məhəllələrinə daxil olduq. Ölkəmizdə belə kasıb, az qala uçacaqmış kimi görünən evlərdə yaşayan yoxsul ailələr olduğunu gördükdən sonra "Ölkəmiz inkişaf edir, hər kəs yüksək həyat sürür" kimi pafoslu sözlərin nə dərəcə yalan olduğunu anlamış olduq. Bizim gördüklərimiz əslində ausberqin görünən hissəsi idi. Görmədiyimiz, duymadığımız elə çox şey var idi ki....
Köhnə məhəllənin birində yas çadırını gördükdə Həsən maşını saxladı.
-Deyəsən buradır.
Biz ikimiz də maşından endik. Yas çadırının qarşısında dayandım. İçəri girim mi, girməyim mi? Buna haqqım çatır mı ? Kimi düşüncələr beynimi yeyərkən Həsən əlimdən tutdu. Nə istəyirsən onu da elə. Amma məncə daxil ol... Bəlkə ailəsinə hansısa yardımı göstərmək qadirində ola bilərsən...
Hadisəni bilməsə belə mənimlə buralara kimi gəlib bir kəlmə belə soruşmayan bu insana çox minnətdar idim. Onun sözlərində həqiqət ola bilərdi. Çadırı aralayıb içəri daxil oldum. Kişinin şəkli səliqəli bir çərçivəyə salınmış yanında