istəyirəm. - hə indi mənə elə gəldiki bizim söhbətimiz hələ indi başlayırdı. Ürəklərimiz açılmışdı və qəlbimizi yaralayan hadisələr göz yaşlarımızla birgə dilimizdən tökülürdü. Onun göz yaşları... səmimi olduğuna məni inandıran göz yaşları....- mən həqiqətən üzr istəyirəm, sənin həyatına girdiyim üçün. Həmişə bilirdim ki o həyata daxil olmamalıydım, sənin mənim sahib ola bilməyəciyim , unutmaq məcburiyyətində olduğum qadın idin. Səndən qaçmağa çalışdım həqiqətən... Amma o gecə , mənim yanıma göz yaşları içində gəldiyin və huşunu itirdiyin o gecə.... səni qorumaq , qayğına qalmaq istədiyimi anladım. Artıq o zaman özümə söz vermişdim ki səni pz qisas planımdan kənarda tutacam lazım gəlsə hətta o planı məhv edəcəkdim.... Amma hər şey başqa cür alındı....
-Sən planını kənara atmağa hazır idin? Bəs niyə hər şey belə bitdi?
-Sadəcə axmaqlıq. Sənə inanmadım. Sənin əslində necə biri olduğunu unutdum bir anlıq....Hər şey o polislə olan söhbətdən sonra başladı...
-Polis? Nə polis?
-Bizim evin açarını aldığım gün... Sənin yanına gəldim, xəstəxanaya.. Giriş qapısının önündə polis sənə kömek üçün yalvarırdı amma sən çox pul qazanmaq üçün belə bir şey edə bilərsən dediyin an qanımda damarlarım dondu sanki... Bütün bildiklərim qarışdı.... Hərəkətsiz şəkildə , sanki ayaqlarım tutulmuşdu.. Sənin haqqında bir çox şeyi bilmirdim. Birinin qarşıma çıxıb bu sadəcə zarafatdır, ya da sən yuxu görürsən deməyini gözləyirdim.
-Bu ki məni izləyənləri yanıltmaq üçün olan söhbətdir. Sən....bu söhbəti eşitmişdin? İlahi!- əllərimlə saçlarımı qarışdırıb- axı məndən soruşa bilərdin! Ən azında gəlib çığır bağır sala bilərdin!
- hə , amma mən həmişə hislərimi gizlədən və inanmaqda çətinlik çəkən biri olmuşam. Sonra həqiqətən bu haqda düşünməməyə başladım. Səxtə olanda yanıma gəlib qulluq edəndə düşündüm ki yəqin polisdən qurtulmaq üçün etmisən bunu, sənin canını boğaza yığıb sən də rədd etmək üçün belə sözlər demisən. Amma mənim yanımda qalıb qulluq elədiyin gün gecə gələn zəngdə