darıxdığımı hiss elədim.
-Sənin hekayən, kədərli idi. Əminəm ki sən çox çətin həyat keçirmisən və cavan yaşında belə xəstə yataqlarına düşmüsən. -Onun əlini sıxdım sanki ürək-dirək verirdim, həyatı üçün savaşmağa , vaz keçməməyə çağırış edirdim.
-Bilirdim ki məni bağışlamasan belə anlaya biləcəksən! Sən həmişə şox amlayışlı olmusan, digərlərinin dərdi anlayan.
-Mənə elə gəldi ki bizim taleyimiz o vaxtı yarımçıq qalmışdı. Məhz buna biz bugün yenə qarşı qarşıya gəlmişik. Bu hekayəyə bir son lazımdı pis ya da yaxşı, xoşbəxt ya da kədərli.
-Xoşbəxt və ya yaxşı sonun olmayacağını ikimiz de bilirik.
-Bizim bilmədiyimiz çox şey var.
-İndi sənə ömrümün sonuna kimi mənim qayğıma qal, yanımda ol desəm, sən bunu həqiqətən edəcəksən?
-Hə. Onsuzda elə fikrim odu.
-Sən məni bağışlamısan?
-Dedim axı bağışlamaq hələ tez olar. Amma mənim həyatımı bir neçə dəfə xilas etmisən, sonuncu dəfə səhvən qardaşımı öldürərək həbsə belə düşdün.
Yeməyi soyuducuya qoyub geri qayıtdım, ətrafı səliqəyə salıb yenidən yanına əyləşdim. Əlimi onun çənəsində gəzdirib:
-Deyəsən sənin özünü də səliqəyə salmalı olacağıq.
Həsəni yatağındam çıxarıb arabaya otuzdurdum, otaqdakı ayaq yoluna gedib, başını karının altına salıb yumağa başladım.
-Aynur , su qaynardı... Ahh yandım, öldüm
-Di dayan, suyu ilıqlaşır az vay şüvən qopar.
-Şampun gözümə düşür, gözüm yandı.
-Sən həmişə belə mız mız olmusan?
-Başımı yuyarkən diblərinə masaj da elə.
-Anlamadım? Necə?
-Barmaqlarının uclar ilə diblərini bas burax, iki hərəkəti davamlı et.
-Axmaq masajın necə edildiyini bilirəm. Sənin məndən masaj istəməyin , vaay mən sənin nökərinəm ya tibb bacın?
-Axmaq? -Həsən əllərini kranın altına salıb suyu Aynura tərəf atıb, onun üst başını si elədi.
Aynur onun yaxasından tutub özünə tərəf dartanda Həsən də əlləri ilə onun yanaqlarını sıxıb özünə tərəf yaxınlaşdırdı. Baxışlarımız toqquşan an içimizdəki adrenalinin qalxdığını hiss edirdik. Çoxu zaman ehtiras gördüyüm gözlərində indi sadcə kədərin qırıntıları