q eləmə...
-Xahiş edirəm. Mən çox qorxuram. Qorxudan elə burdaca ölə bilərəm.
Gülümsəyərək yanına yaxınlaşdım.
-Yaxşı-deyib əllərindən tutdum guya ürək dirək verirdim, otaqdakı hər kəs bilirdi ki Həsən iynədən qorxmur. İynə vurulan anda əlimi öpüb üzünə qoydu.
-Aynur, Həsənin saçlarını tam qurulamaq lazımdı, soyuqlamağını istəmirsənsə.
-Hə, Narahat olma Elmira özümlə fen gətirmişəm.Yuxarıdakı otaqdadı. İndi gətirərəm.
Otağın qapısın açırdım ki Elmira onu gözləməyimj xahiş etdi.
Həsən Elmiraya:
-Gələn dəfə qapını döy əgər cavab gəlməsə çıx get. İçəri girmə.
-Olduda.... Bura sizin üçün mehmanxana deyil.
-Ncncncn öləcək bir adamın son istəklərin də yerinı yetirmirsiz.
Elmiranın əlindən tutub:
-Biz getməliyik Həsən sən isə dincəl-deyib otaqdan çıxdıq.
Dəhlizdə səssizcə Elmira ilə yeriyirdik.
-Aynur...
-Hmmm
-Siz mən gəlməsəydim axıra kimi edəcəkdiniz?
Alt dodağımı dişləyib, qızararaq:
-Bilmirəm.
-Sən buna icazə verəcəkdin?
-Bilmirəm. Elmira, mən belə sual kimi veriləndə cavablarımda tərəddüd edirəm. Amma o an..
-Mənə hesabat vermək məcburiyyətində deyilsən. Sadəcı incinməyini istəmirəm.
-Bilirəm-əlimlə qolundan sıxıb təşəkkür etdim. Otaqdan feni götürüb geri qayıdarkən bütün yolu düşündüm, həqiqətən onun toxunuşları məni pis etmirdi, necə deyərlər qorxutmur, ürəyimi bulandırmırdı. Amma yenə də buna hazır olduğumu düşünmürəm. Yəqinki Həsən də bir müddətlik tək qaldığı vaxtda bu nəticəyə gəlmişdi. Çünki içəri daxil olan kimi söhbəti dəyişdi.
-Mənə sənin bişirdiyin xörəkdən yeyə bilərəm, hə?
-Hə , sənin üçün dietik bişirmişəm. Yağsız və ədavası az olan.
-Desənə xəstaxana yeməklərindən fərqlənmir.
Həsən yataqda oturub onun saçını qurulamağımı gözləyirdi. Feni cərəyana qoşub saçlarını qurulamağa başladım. Saçlarını quruladığım zaman ərzində o səssizcə oturdu heç bir artıq hərəkət etmədən. Ona yeməyini də yedizdirdim. Biz səssizcə 2 saat vaxt keçirdik. Sonda Həsəm dilə gəlib:
-Məni bağışla, bayaq.... deyəsən çox irəli getdim. Bunu etməyə heç