açıldığını düşündüm amma Həsənin köynəyində qan ləkələri görüncə silahın kiminsə yaraladığını amladım. Həsənin köynəyindəki qan ləkələri ona məxsus deyildi.Bu yaralanan kimsə mənim kiçik qardaşım idi.

Bütün məhkəmələr olub, işə qarışanlar həbs olunub, cəmiyyət bir faiz də olsa təmizlənmişdi. Digər insanların həyatında heç bir dəyişiklik olmamış kimi hər kəs qaldığı yerdən davam etməyə can atırdı. Hadisənin üzərindən 6 ay keçirdi amma hələ də gözümün önündən getməyən anlar, gecələr kabusa dönüb üstümə çökən xatirələrim vardı. Həsən də həbs edilənlər siyahısındadır. Nə hiss edəcəyimi bilməsəm də hazır ki vəziyyətim əl-qolumu bağlayır , onu ziyarət etməyimi əngəlləyirdi.
Xəstəxananın bufetində oturub həmin anı xatırlayıram...
----------------------
-O ölüb?- həyəcandan ayaqları tutulmuş halda olan mən, soyuq asfalt üzərində titrəyərək soruşuram. Həsən əlini qardaşımın boynuna qoyub nəbzini tutmağa çalışdı. Əlləri qanlı olan Həsənin inilti səsindən anlamışdım qardaşım ölüb. Cansız halda yatan bədəninə yaxınlaşıb ürək masajı eləyib süni tənəffüs versəm də özünə gəlmədi. Güllə mənim zənnimcə qaraciyərini parçalamışdı və o çox qan itirmişdi.
-Biz indi nə edəcəyik?
-Tez ol buranı tərk elə.
-Nə?
-Çıx get burdan, polis gəlməmiş.
-Axı onlar səni həbs edəcək, mən ən azından şahidlik edib özünü müdafiə olduğunu söyləməliyəm.
-Sənə çıx get dedim. Yolun qırağındam taksi tut və burdan uzaqlaş.
-Bəs sən?
-Axmaq qız, səni zorlayan adam üçün narahatsan?
Hə o çox yaxşı bacarırdı məni hər hansısa bir yolla yaralamağı. Onun dediyi sözlər mənə həmin günü xatırladıb , qəzəb hissini üzə çıxartdı. Heç bir kəlmə belə etmədən ayağa qalxıb ordan uzaqlaşdım. Bundan sonra yalnızca bir xəbər eşitdim ki onun nəsə başqa günahları ortaya çıxıb və ona ömürlük həbs cəzası veriblər. Amma heç kəs mənə tam olaraq nə baş verdiyini söyləmədi . Onun əlavə olaraq 2 adam da Almaniyada öldürdüyünü söyləmişdilər.
Mən heç məhkəmədə şahidlik də etmədim.....
-------------------
Bu neçə il