a qayıdanda sənin atan keçinmişdi. Və mən düşündüm ki əsas baş qəhrəman ölüb ,nəşə alverinin başında onun durduğunu bilirdim deyə, edə biləcəyim tək şey digər günahkarları həbsə göndərməkdi. Ən azından həyatımın yoxuşa getdiyini düşünərək daha çox özümü məhv eləmək istəməmişdim.... Qələm!!
-Nə? Nə qələm?
-Tək lazım olan şey qələmi ələ keçirməli idim, sənin atanın qələmi!
-Mən yuxu görməmişdim hə? Atamın öldüyü gecə-təəccüb dolu və ağlamaqdan kənarları qızarmış gözlərimi ona zillədim. Və o an fərqinə varmışdım, bu gözlərə belə bir başa baxmayalı necə də uzun zaman olmuşdu. Əvvəl gözlərimi çəkmədiyim gözlərinə illərdi ki həsrət qalmışdım....
-Hə yuxu deyildi. Atanın öldüyü gün mən düşündüm ki evdə heç kim olmaz. Amma sən evdə idin məcburən sənə yuxufətirici zərbı endirdim. Sən zərbənin təsirindən yerə sərələndin. Otağı ələk vələk edib qələmi tapmışdım.
Mən istehza ilə hündürdən gülməyə başladım.
-Yani qələm həmişə səndə olub? Mənim əldə etmək üçün cilddən cild girdiyim qələm əslində səndə olub? - bu gerçək üzümə şillə kimi çarpılmışdı. Mən mafianin içərisinə daxil olub hər gün qorxu və əzab içində yaşamışam, qələm isə tamamilə başqa istiqamətdə olub...
-Hər şey əslində bizim çamadanların dəyişik düşməsi ilə başladı... Çamadanda sənin kartını tapanda düşündüm ki Tanrı pis insanları cəzalandırmağım üçün səni mənə göndərib. Xəbərsiz idim əslində səninlə sevgi adlanan hissin dadına baxmaq üçün həyatıma girdiyindən.
-Yani bu qədər qurmanın içində bunun təsadüf olduğunu deyirsən və inanmağımı gözləyirsən?
-İndi sənə yalan danışmağımın nə mənası var ki?
-Mənə olub keçənləri danışmağın nə mənası var ki?
-Hesab elə ki ölməz qabağı günah yuyuram.
-Özünü günahkar hiss edirsən mi ? Əsas məsələ budu
-Sevdiyim qadınla xoşbəxt həyat yaşamaq şansını məhv edib ölümə hazırlaşdığım gerçəyi , günah hissi bunun yanında çox sadə qalar məncə...
-Nədi duyğulanıb, təsirlənməyimi istəyirsən?
-Hə bunu istəyirəm. Səni tamamilə duygusuz bir insana çevirməyi diləmirəm.
-Mən boş