. Vallah sənə yazıgım gəlir
Raqib. Anlamadım
Nəzrin. Qaqaş bəsdidə
Zərnigar. ( Gülür )
Ramilə. Allahu əkbər bu saat əlimdə qalacaq ee
Nəzrin. Qaqaş bəsdi
Zərnigar. İşin olmasın Nəzrin uşaqla zarafat edirdə
Orxan. Sən bu Ramilə yə necə dözürsən anlamram vallah. Ay qardaş bu adamı iki günə öldürər ee
Ramilə. Orxan!
Anar. Orxan ildə bir dəfə gəlirsən ondada qızı qıcıqlandırmada
Nəzrin. Qaqaş Anar düz deyir
Anar Nəzrinin agzın dan öz adın eşidəndə çox qəribə olur bir anda keçmiş və yaşananlar yada düşür
O an Nəzrin də Anara baxır. Gözlər toqquşur. Bunuysa sadəcə ikisi anlayır. Qəfildən hər ikisi gözlərin çəkir.
Raqib. Nə bilim ay Orxan birtəhər dözürəm də
Raqibin səsi hər ikisini keçmiş dən ayrır.
Zərnigar. A bala indi buların yeri deyil yol gəlmisiz keçin rahatlanın sonra bir birnizlə savaşarsız
Orxan. Yaxşı
Nəzrin və Ramilədən başqa hər kəs qonaq otagında oturur. Bu vaxt Rüqəyya (Ramilə və Raqibin qızı) qaçaraq Orxanın qucaqlayır
Rüqəyya. Orxan dayı uraa Orxan dayı gəlib
Orxan. Can dayı.
Çay süfrəsi hazırlanır.
Orxan qucagında Rüqəyyanı öpür əzizləyir, həmdə arada Ramiləni qıcıqlandırır.
Orxan. Allahdan qızı özünə oxşamıyıb
Ramilə. Mənə oxşayıb!
Orxan. Sənə oxşasa öhdəsindən gəlmək çətin olardı
Anar. Bəsdi da
Raqib. (Gülür )
Zərnigar. Anar oglum onların xasiyyəti elədi hər dəfə bir birlərini görəndə didişirlər
Anar. Bilirəm əvvəldə eləydi
Orxan. Pahhh deyənə bax guya sən evdə Nəzrinlə didişmirdin?
Anar. (Tutulur )
Bu an Rövşən qucagında oglu ilə otaga daxil olur. Yusif Rövşənin qucagından düşüb Orxanın qucagına atılır.
Rövşən. Xoş gəlmisən Orxan
Anarın bütün diqqəti Rövşənə yönəlir.
Rövşən. ( Anara baxaraq ) sizdə Xoş gəlmisiniz cənab rəis
Anar. Çox sagolun
Orxan. Aydaa rəis of bura o cür söhbətlərin yeri deyil bura evdir Anar da qonaq.
Zərnigar. Bala Orxan düz deyir bura bölmə deyilki evdi. Anar Nəzrinin xalası ogludu və sənin evinə qonaq gəlib o cür müraciət yeri deyil
Rövşən. ( Susur )
Rövşən heç nə demədən