«Bunun nəyi yalandır?. .Quş qartaldır, aslan da quzu qədər kiçik bir bala… Götürüb aparar təbii!..»
— Qonşu ölkədə bir eşşəyi kral etdilər!...\"
— \"Ölkənin kralı, pəncərədən baxarkən tacını salmış. Tac da pəncərənin altındakı eşşəyin başına keçmiş. Tac kimin başındadırsa, kral odur təbii!.\"
— «Padşahım, mən səmaya bir ox atdım. altı ay sonra geri döndü!..»
— «Sənin ox bir ağacın üstünə düşmüşdür. Ağac, payızda yarpaqlarını töküncə, ilişəcək yer tapa bilməyib yerə enmişdir.»
Beləcə padşah, hər yalana gerçək bir bəhanə tapmış və kimsə padşaha bu yalandır dedirdə bilməmiş.
Amma bir gün biri gəlib:
— «Padşahım, sən mənim atamdan borc olaraq bir küp dolusu qızıl almışdın. İndi geri almağa gəldim. Yalandır desən mükafatımı ver. Yalan deyil desən borcunu