AĞLASILMAZ CİNAYET
YAZAR:EBÜLFEZ
10.Bölüm
Atəş:- Sorğuya hazırsınız?
Sadiq:- Hə,mən bilirəm ki,mənim bundan başqa çarəm yoxdur.
- Bu sizin üçün ən yaxşısı olacaq Sadiq bəy.
- Mənə təkcə Sadiq deməyin kifayət edər,biz düşmən ailələrdən olsaq da,nəticədə mən sənin dayın oğlunam.
- Məmnuniyyətlə. Onda belə başlayaq,məni öldürmək əmrini sənə kim verib?
- Heç kim.
-Bəs sən mənim İstanbulda olduğumumu haradan bilirdin?
- Bunu mənə məktubla demişdilər.
- Necə yəni?
- Mənə kimsə məktub göndərmişdi. Məktubda sənin İstanbulda olduğunu yazmışdılar. Mənim səndən intiqam alma zamanım gəlibmiş.
- Məktub kimin adına idi?
- LQ.
Atəş bu adı eşidəndə zərrə təəccüblənmədi. Sanki o əmin idi ki,o LQ deyəcək. Bu sualı sanki formal olaraq soruşmuşdu.
Atəş:- Bəs bu məktubda başqa nə var idi?
Sadiq:- Səninlə atamın düşmənçiliyinizin səbəbləri,sən onu öldürənə kimi keçən tarixiniz qeyd olunmuşdu.
- Yazılar türk dilində idi ya azəri?
- Hər iki dildən istifadə olunub. Əslində bu mənim təəccübümə də səbəb oldu. Türk dilində yazılanlar tarix kitabına düşə biləcək məlumatlar idi. Əsas məlumarları isə azəricə yazmışdı.
- Mənim haqqımda nəsə yazılmışdı?
- Hə,sənin xain olduğunu,təşkilatı satdığını yazmışdı.
- Bu yalandır,təşkilatı satan sənin atan olub. Bunu tarixi sənədlə sübut edə bilərəm.
- Mən əslində sənə təşəkkür etməliyəm. Atam mənim də.anamın da başımıza min oyunlar gətirib. Mən əslində ona nifrət edirəm. Onu öldürdüyün üçün sənə minnətdarlıq əvəzinə səni öldürməyə yaxın idim.
- Atanın nə cür birisi olduğunu bilə-bilə niyə belə etdin bəs?
- Çünki o məktubu yazan adam mənim anamı öldürəcəyi ilə məni hədələyirdi. Mən anama görə səni öldürməyə məcbur idim,hələ də məcburam.İstəsəm səni çağırmadan sənə atəş aça bilərdim. Amma səni öldürmək istəmirdim,mən sənə borcluyam.
- O məktubu görə bilərəm?
- Əlbəttə ki hə. O məktub məndədir.
O əlindəki məktubu Atəşə uzatdı. Atəş diqqətlə məktubu oxumağa başladı:
- " Salam möhtərəm Yalçın Əfəndiyevin oğlu Sadiq bəy,ilanlar