şahının sizə salamı olsun,siz bilirsiniz ki,sizin atanızı öldürən qatil Əbülfəz Atəş hal-hazırda İstanbuldadır,siz ondan intiqam almalısınız. O təkcə qatil yox,həm də təşkilatı satan bir xaindir. Onu öldürmək zamanı yetişib. İndi gəlin sizə onunla atanızın arasında gedən mübarizədən söhbət açım..."
Bundan sonrakı sətirlər Yalçın-Ramazan- Atəş mübarizəsinə həsr olunmuşdu və türk dilində idi, ancaq bunlar Atəşi qətiyyən maraqlandırmırdı, çünki o bütün bu hadisələri özü yaşamışdı,ona maraqlı olan son sətirlər idi ki,bu Azərbaycan dilində yazılmışdı:
- " Atəşi öldürmək sizin müqəddəs vəzifənizdir,əg
ər bu vəzifədən boyun qaçırsanız,onda mən mənə düşən müqəddəs vəzifəni icra edəcəm və cəza olaraq sizin üçün müqəddəs olan tək varlığı yox edəcəm."
Məktub bununla yekunlaşırdı.
Atəş maraqla Sadiqə baxdı.
Sadiq:-Mənim üçün müqəddəs tək varlıq var,o da anamdır. Əgər mənim öz canımdan söhbət getsəydi,inan mənə səni öldürmək üçün gəlməzdim. Amma anam,o çox əzablar görüb,mən ona hər şeyi borcluyam,indi sənə də çox şeyi borcluyam,sən anama işgəncə verən adamı öldürməklə bizi böyük bir dərddən xilas etmisən.
[23.08.2016, 13:57] Əbülfəz Kərimov: - Mən sənin ailəni tanımaq istəyirəm. Yəni,Yalçın Əfəndiyevin ailəsini.
- Mən tək uşaq idim.
- Amma sənin 2 bacın,2 qardaşın var. Yəni atanın digər həyat yoldaşlarından.
- Hə,mən əslində onları çox istəyirəm. Böyük qardaşım iflicdir,bir daha heç vaxt sağalmayacaqmış,böyük bacım- onlar bir anadandır- ürək xəstəsidir, açığı ömrünün sonuna bəlkə də aylar qalıb,çarəsi isə yoxdur.Kiçik qardaşım iki il bundan əvvəl evdən qaçıb,kiçik bacım isə fortepiano müəlliməsidir.
- O fortepiano ifa etməyi haradan öyrənib?
- Ona rəfiqəsi öyrədib.
- Rəfiqəsi?
- Hə. Onlar üç rəfiqə idilər,uşaqlıqları bir yerdə keçib,sənə üçüncü rəfiqənin kim olduğunu desəm dəhşətə gələrsən.
- Kim?
- Sənin nişanlın. Gülay!
Atəş Gülayın adını eşidəndə necə həyəcanlandığın
ı,3 dəfə ayağa qalxıb sonra əyləşdiyini anlamadı.
Atəş:- Gülay?
Atəş:- Bəli,Gülay. O