çatıb İskəndər bəyin yanına qaçdı.
İskəndər:- Nə olub?
Nərminə:- Siz bilirdiniz,düzdür?
- Nəyi?
- Yalçın Əfəndiyevin İlanlar Təşkilatının üzvü olduğunu?
- Əlbəttə bilirdim. Hətta bunu Ramazan bəy də bilirdi.
- Əla,bəs onda niyə əvvəldən Oktay Aktaşı İlanlar Təşkilatının öldürdüyünü demədiniz?
- Mən buna əmin deyildim. Oktay Aktaşın cibindən Yalçın Əfəndiyevin adı çıxanda buna ehtimal verdiyim üçün səndən Türkiyəyə gəlməyini istədim.
- Ser, axı mən Əbülfəz Atəşin əmri altında işləməyə başlamışam. O isə İlanlar Təşkilatı barədə heç nə bilmir.
- İnanmıram ki,bilməsin. Sadəcə sənin qədər təfərrüatlarıyla bilmir.Sən özün onunla danışmalısan.
- Atəş bəyin atası məni bu qaranlıq sistemi yox etmək üçün özəl olaraq yetişdirib. Bunu Atəş bəyə deməliyəm. Yoxsa komanda məndən də şübhələnə bilər. Çünki aralarında bu təşkilat barəsində bilən tək adam mənəm.
- Sən tək deyilsən qızım,biz burada iki nəfərik...
Atəş ilk sorğunu Çiçək xanımla başlamışdı.
Atəş:- Çiçək xanım,əvvəlcə sizdən başlamağımın tək səbəbi var idi. Ona görə ki,Sadiqin anasısınız və Yalçın Əfəndiyevə ən çox siz nifrət edirsiniz.
Çiçək:- Səhv edirsən,ona Duyğudan daha çox nifrət edən tapılmaz. Onun iki rəfiqəsi vardı,hər ikisini Yalçın onun əlindən alıb.
- Onun rəfiqələrindən biri mənim nişanlım idi.
- Hə,bilirəm.
- Çiçək xanım,Tərlan İsayev necə adam idi?
- O heç danışmazdı. Həmişə ona deyərdik ki,səsin gəlsin. Elə hey yazıb pozardı. Mən də həkimlərin dilini heç vaxt başa düşməmişəm. Mənə elə gəlir ki,bu həyatda ən çətin iki dil var,biri Çin dili,o biri həkimlərin dili.
Atəş gülüb soruşdu:
- Bəs Sadiq deyirdi ki,o bizim qayğımıza qalıb?
- Hə,bax buna bir sözüm yoxdur. Həmişə bizə kömək edib,əl tutub.
- O Türkiyəyə nə vaxt uçmuşdu?
-Avqustun əvvəllərində. Dedi ki bir nəfərlə vacib görüşüm var.
- Kiminlə demədi?
- Yox,ağzından söz almaq olur ki,heç mənim balam, danışanda da elə danışır ki,o şey var eee,deyirlər belə gizli olan nədir o?
- Şifrə.
- Hə,hə,şifrəylə. Amma mənim