Möcüzeli Taleyim
YAZAR:GÜNEL
29-cu bölüm
Ayan maşının qapısını açmağa çalışsada alınmırdı.Pəncərəni döyəcləyib"kömək edin"deyə bağırsada səsi kənardan eşidilmirdi.Kənan isə üzündəki məmnuniyyət hissi ilə rol arxasına əyləşmək istəyirdi ki,boynunda hiss etdiyi əllə irkilmişdi. Arxaya döndükdə heyrətlə yerində donmuşdu, Anar qızmış buğalar kimi onunla burun-buruna dayanmış;əlini yumruq halında birləşdərərək qəfildən Kənanın yaxasına yapışmışdı.Ağzını açmağa imkan verməmiş yumruqları arxa-arxaya ilişdirib onu yerə sərmişdi. Kənan müqavimət göstərməyə çalışsada alınmırdı. Anar nalayiq ifadələr işlədərək qarın nahiyəsinə təpiklər endirirdi.Ayan başını qaldırıb çöldəki mənzərəylə qarşılaşdıqda başından-aşağı qaynar su tökülmüşdü sanki.Güclədə olsa gəlinliyin ətəyindən yapışaraq qabaq oturacağa keçib Kənanın az öncə açıq qoyduğu qapıdan yerə enməyi bacarmışdı.Qaçaraq Anarın qolundan tutub onu dayandırmağa çalışsada xeyri olmurdu. Anar bir əliylə onu kənara itələyib yenidən Kənanın üstünə hücum çəkmişdi. Yaxasından tutaraq ayağa qaldırıb var gücüylə qışqırırdı,"Alçaq! Toy günümdə mənim arvadımı qaçırmağa cəhd edirsən? Səni gəbərdəcəm"
Kənanın artıq ayaqda duracaq halı qalmamışdı. Aldığı zərbələr nəticəsində bədəni göyərmiş, üz-gözü qan içində qalmışdı.Ayan ağlayaraq qışqırïb fəryad edirdi"Anar qurban olum bırax, öldürəcəksən onu"
Anar Ayanın göz yaşları qarşısında acizləşmişdi sanki.Söz vermişdi özünə, bir daha onu ağlatmayacaq deyə..İndi onun bu halını gördükdə içində bir şeylər qopub düşmüşdü sanki..Əlini Kənanın yaxasından çəkərək Ayana tərəf yaxınlaşıb onu yerdən qaldırmışdı. Əliylə göz yaşlarını bircə-bircə silərək onu bərk-bərk sinəsinə sıxır.."Keçdi "deyə fısıldasada içindəki qəzəb hələ də onu boğmaq idi..Kənan isə yerdə halsız vəziyyətdə uzanıb öskürürdü. Onun bu halı Ayanın qəlbini incitsədə əlindən bir şey gəlmirdi..Hələ də özünü yuxuda sanırdı..Dost dediyi insan az öncə onu qaçırmaq istəyirdi. Ya Anar gəlməsəydi?Onda bu işin axırı necə olacaqdı..Anar